Café de UB!

31 oktober 2014 door Anouk
Deel deze pagina

Het is de afgelopen paar dagen moordend druk in de UB. ’s Ochtends vroeg rennen de mensen in blinde paniek door elkaar heen om de laatste goede plekken te bemachtigen. Verstikkings- of vertrappingsdood is geen onrealistische angst. Darwins evolutietheorie valt na het aanschouwen van dit tafereel nog maar moeilijk te verwerpen. Het is een ‘survival of the fittest’.

 

Gelukkig is het vandaag niet zo druk en heb ik dus nog een plekje kunnen bemachtigen, ondanks dat ik hier niet om half negen in de rij stond.

 

Ik ben nu eenmaal een nachtmens en daar ben ik trots op. Vraag me om, om 7 ’s ochtends uit mijn bed te komen en ik zal besluiten om gewoon tot 7 uur niet te gaan slapen. Dat is veel makkelijker. Vroeg opstaan is gewoon niet aan mij besteed. Ik lig immers ook niet vroeg in mijn bed. Dat houdt overigens niet in dat ik lui ben! No, no, no. Weinig slaap is geen enkel probleem, zolang ik er maar niet voor 10 uur uit hoef.

 

Ik ben niet de enige in de UB die ’s ochtends wat moeilijker op gang komt, denk ik. Ik ben in ieder geval niet de enige student in de UB, dat weet ik wel zeker.

 

Na afgelopen week een paar keer van ’s ochtends ‘vroeg’ tot ’s avonds laat (zeg gerust ’s nachts) in de UB door te hebben gebracht realiseerde ik me dat ik er iets miste. Ik mis een element dat in het studentenbestaan onmisbaar is. Ze zijn momenteel aan het verbouwen, dus dit lijkt me het perfecte moment om het nog even aan te kaarten.

 

Ik wil hierbij voorstellen om op de begane grond van de UB een café te bouwen. De UB is in tentamenperiodes tot 12 uur open. Wanneer iedereen compleet braindead bij vertrek het café passeert op de begane grond, krijgt men dus de gelegenheid om de studiestress te verdrijven in gezelschap van lotgenoten. Samen kunnen we zodoende genieten van een ontspannen momentje, die we heel erg hebben verdiend na zo’n lange dag. Onder het genot van het vloeibaar goud kunnen we dan tegen elkaar klagen over hoe ontzettend zwaar we het op dit moment wel niet hebben en dat we nog zo belachelijk veel moeten doen. Iedereen zit immers in hetzelfde schuitje.

 

Ik stel dit voor, omdat ik het idee heb dat ontspanning zwaar onderschat wordt en de dorst aan het einde van de dag bij iedereen ondragelijk moet zijn. Nu de studiefinanciering er hoogstwaarschijnlijk uitvliegt zou ik het waarderen als er op korte termijn op deze wijze in de mentale gesteldheid van de student wordt geïnvesteerd. Ideeën zijn natuurlijk altijd welkom, ik hoor het graag!