De ware ik zakt door

13 januari 2015 door Anouk
Deel deze pagina

De kroegen in Groningen kennen geen sluitingstijd. Dit is een feitje waar menig Gronings student zijn of haar medestudenten uit andere, saaiere, steden graag mee om de oren slaat. Laten we wel zijn: we zijn er met z’n allen redelijk trots op en maken er bovendien maar al te graag gebruik van.

Nu zijn er meer mensen die zich laten inspireren door deze gunstige horecaregeling. Zo kwam ik vandaag deze uitspraak tegen:

"Saturday mornings I stand here, when men stumble out of the pubs. Then you'll see their inner rawness, then they expose their true souls."

Dit citaat vond ik op de Facebook pagina van “Humans of Groningen”. Op deze pagina vind je een kleine greep uit het scala bonte figuren die je over de straten van Groningen ziet struinen.

Nog maar zelden ben ik op deze pagina iemand tegengekomen die ik persoonlijk ken. Ik ga blijkbaar niet met zulke kleurrijke types om. Nog erger is eigenlijk dat ik zelf dus ook niet zo’n opvallend portret ben.  

Wel heb ik met regelmaat al mijn ‘true soul’ en ‘inner rawness’ getoond in het ochtendgloren. Helaas kan ik me van deze ontmoeting met de ‘echte ik’ vaak nog maar bijzonder weinig herinneren. Aangezien ik van mijn persoonlijke ervaringen meestal weinig opsteek, is het misschien een idee om ook eens plaats te nemen als ochtend-observator. Hoe anders ga ik de ware aard van de Groninger student ontdekken?

Toch is er wel iets wat ik na aanleiding van bovenstaande waarneming kan concluderen…True souls, inner rawness? De ‘ware ik’ gaat altijd kruipend naar huis, want diep van binnen zijn we blijkbaar allemaal doorzakkers.