Personal space invaders

17 juni 2015 door Anouk
Deel deze pagina

Een tijdje terug was ik op een borrel waar opvallend veel psychologie studenten waren. Vergis je niet, als geschiedenis student stond ik hier niet voor de lol. Uiteraard was ik veel liever bezig geweest met een essay over de relatie tussen het feodale stelsel in Middeleeuws Tzachikistan en het corruptieschandaal van de FIFA, maar deze mogelijke doorbraak moest ik even uitstellen. Ik had mijn clubgenoot, die wel psychologie studeert, namelijk beloofd dat ik mee zou gaan naar haar borrel. Ze had zelf immers geen vrienden daar. Dus zo ging koos vriendloos met koos vriendloos op pad.

Ik had me bij binnenkomst al vrij snel geïnstalleerd tegen een paal ergens midden in de zaal. Mijn jas hield ik aan, tegen alle etiquette in, maar ik had niet de intentie om heel erg lang te blijven. Ik liet me trakteren op een biertje en keek een beetje om me heen. Daar zag ik vooral heel veel lang blond haar, viel me op.  (Het zijn nou eenmaal allemaal herten, die psychologiestudenten… Oprecht, daar kan ik niets aan doen, dat is niet lullig bedoeld).

Het zal je misschien niet verbazen dat mijn clubgenoot toch wel degelijk een aantal kennissen had binnen haar eigen studiekringen en al vrij snel stond ik m’n eentje tegen de paal aan te leunen. Ik ben vrij klein en kon ook niet overzien of ik misschien nog iemand zou kennen. Een klein beetje apathisch stond ik dus tegen m’n paal, terwijl ik deed alsof ik druk bezig was op mijn telefoon.

Ken je het concept van personal space? En ken je die ene persoon die dat concept niet kent en continu te dicht op je lip komt staan? Nou, ik heb er nog wel een paar ontmoet die avond. Vrijwel iedere psychologiestudent die zich om mij heen verzameld had, bleek zeker niet bekend te zijn met het concept personal space.

Toch verbaasde me dit. Zeker van een groep mensen die zich allemaal bezighouden met de menselijke psych, verwacht je niet dat het personal space invaders zijn. Als het heel druk zou zijn geweest had het me niet uitgemaakt dat ik gesandwicht werd tussen twee onbekenden. Maar aangezien er meer dan genoeg ruimte was voor een mens om zich comfortabel te kunnen bewegen, leek het me wat onnodig om zo binnen te dringen in mijn comfortzone. Gekke psychologiestudenten…

Had ik trouwens al eens verteld dat alle geschiedenisstudenten soms generaliseren?