Bart's vogelhuisblog

Bart's vogelhuisblog

29 november 2017 door Bart
Deel deze pagina

Het studentenleven is niet alleen maar studeren, gezelligheid en werken. Af en toe wordt er van je verwacht, om wat voor reden dan ook, dat je de handen uit de mouwen steekt en daadwerkelijk fysieke arbeid moet verrichten. Zij het omdat je gaat verhuizen of omdat de vriend van je moeder erg verzot is op vogels.

Mijn collega Kjell moest mij uitleggen hoe iets werkt in Kirra, het systeem dat wij gebruiken om de website te beheren, hij vond het komisch om mij te beschimpen met het feit dat ik begin dit jaar met mijn twee linkerhanden een vogelhuisje heb gebouwd. Nu is deze test-blog blijven staan en in plaats van hem te verwijderen zal ik hier mijn verhaal delen over mijn vogelhuisavontuur.

Ik ben totaal geen handig persoon, zij het motorisch, technisch of alles dat met computers te maken heeft. Daarnaast kan alles waar je een beetje muzikale aanleg voor nodig hebt ook beter aan mij voorbij gaan. Het feit dat ik dan ook al jaren lid ben van de klein-onderhoudscommissie van G.C.H.C., de Fixcie, is dan ook de grootste grap en act van mijn studentencarrière. Maar goed, onze slogan is dan ook ‘Niet ons probleem’.

Enfin, in maart was de vriend van mijn moeder dus jarig en het leek hem leuk dat mijn zus en ik die dag zouden afreizen naar het gehucht waar zij woonachtig zijn, om een middag vogelhuisjes te bouwen. Hij is een groot vogelfanaat en hij heeft langzaam maar zeker ook mijn moeder naar de darkside weten te lokken. Elke keer dat zij een vogel zien gaat dat dan ook gepaard met de hysterie en enthousiasme die doet denken aan een kind dat tien eurocent vindt op straat.Eenmaal aangekomen op deze zonnige dag lag het hout en gereedschap al klaar. Na een ontzetten grafisch en architectonisch verantwoord ontwerp getekend te hebben gingen mijn zus en ik aan de slag. Beiden erg fanatiek, want allebei wilden wij dat ons eigen vogelhuisje de mooiste zou zijn. Het zou later meer een vraag blijken welke de lelijkste is dan welke de mooiste is. Het prachtige resultaat is hieronder te aanschouwen.

 

Omdat over smaak te twisten valt hebben wij een andere keuring bedacht om te zien wie het beste huisje gemaakt heeft. Het huisje dat als eerst bewoond zou worden wint. Ondertussen staat mijn gure, totaal niet geïsoleerde, vogelhuizenkrot nog steeds leeg terwijl die van mijn zus helaas wel al een poosje bewoond is. Gelukkig is zij deze weddenschap vergeten want eigenlijk heeft ze nu drie any-timers op mij.

Nou dat was mijn wilde avontuur wat betreft het bouwen van vogelhuisjes. Wie weet komt er maart 2018 een vervolg, als dat niet zou gebeuren zou dat een van de grootste verspillingen van talent van deze eeuw zijn.