Baardgroei

31 maart 2014 door Benjamin
Deel deze pagina

Wat een bink was ik. Achttien lentes jong, mijn eigen kamer in Groningen en gretig gebruik makend van goedkope goudgele pretcilinders bij de studentenvereniging. Ik had echter één probleem: mijn baardgroei bleef iets achter bij het beeld van bink dat ik van mezelf had. Ik probeerde de zaak enigszins te beïnvloeden door met een trimmer wat stoppels te laten staan en me niet glad kaal te scheren. Toen ik laatst een foto zag, kwam ik echter tot de conclusie dat ik in die opzet niet slaagde. Het mag gerust een wonder genoemd worden dat mijn bijnaam in die tijd niet ‘babyface’ was.

Baardgroei is voor een man belangrijk, een man zonder baardgroei zal dat echter zelf nooit toegeven. Inmiddels ben ik de trotse bezitter van baardgroei, rode baardgroei welteverstaan. Het is de ontwikkeling die ik heb doorgemaakt dat ik kan zeggen hoe belangrijk baardgroei is voor een man. Voor de spiegel streek ik in het verleden minuten lang door mijn donsplukjes om te voelen of ze al wat harder waren geworden. Uiteindelijk gaf ik de strijd op en legde me erbij neer dat er nooit ferme plukken mijn kin uit zouden groeien.

De jaren gingen voorbij zonder dat ik me bewust bezighield met mijn gezichtsbeharing. Ondertussen bedacht ik me dat ik met mijn onzekerheden leerde omgaan omdat ik ze aanpakte en steeds verder richting wijsheid geraakte door bezinning. Wat ik niet wist was dat het allemaal onbewust kwam doordat de haren onder mijn neus en mond krachtiger werden. Baardgroei maakte mij een man.

Geen tel had ik me dat gerealiseerd, tot ik nietsvermoedend op een terras (inderdaad, met een cilinder) zat met vrienden en mijn vriend Herman me de volgende vraag stelde: “is je baard nou langer dan het haar op je hoofd?”. Ik werd overvallen door een gevoel van trots, ligt geëmotioneerd deed ik alsof er een stofje in mijn oog zat. Op de fiets naar huis wist ik het: ik was voortaan een echte bink.