De Zwanestraat gloeit van geluk

28 april 2015 door Benjamin
Deel deze pagina

Het is weer tijd. Tijd om in de vroege middag met een kater fluitend naar de stad te fietsen. Lallende mannen met oranje petjes en jolig giechelende meisjes voeren de boventoon. 364 dagen per jaar erger ik me aan dit soort types, maar vandaag zijn het mijn vrienden. De nacht duurde te lang om me er nog druk om te kunnen maken.

Koningsdag

Het is Koningsdag en als ik rond een uurtje of drie door de Zwanestraat loop, vloeit het pils al rijkelijk. Iedereen heeft wel zo'n dag in het jaar die op de een of andere manier symbool staat voor de periode waarin je verkeert in je leven – voor mij is dat deze dag.

Overpeinzing

Lopende langs de hossende mensen denk ik aan twee jaar geleden, toen Maria bijna mijn vriendinnetje was. We kusten elkaar alsof het de laatste dag was dat we dat mochten doen. Alles om ons heen leek een waas van minder belangrijke dingen. Om ons heen hing een waas van onbereikbaar verlangen.

En ik denk aan de tijd dat ik dit soort dagen oversloeg. Dan ging ik trainen op mijn racefiets door druilerige landschappen. Geen idee van de feestvreugde in de stad. En er zal een tijd komen dat ik dit soort dagen weer ga overslaan. Ambitie komt en gaat. Maar nu loop ik aangeschoten met een grijns door de Zwanestraat. Hier en daar wordt een wildvreemde op zijn mond gekust, zullen wel goede vrienden van elkaar gaan worden.

En dan word ik, gelukkig, ontwaakt uit mijn gedenk. "Bierrr!", Herman staat met een tray pretcilinders voor mijn neus. De dag is nog lang niet voorbij.