Einde der studententijden

20 november 2014 door Benjamin
Deel deze pagina

Crisis is het overal, maar in Groningen is de situatie bijzonder ernstig. Kroegen in het uitgaanscentrum gaan failliet, de bierconsumptie gaat omlaag en het begrip studentenavond is men langzaam aan het verleren. De reden? Het bindend studieadvies – moordenaar van alle studentengezelligheid.

BSA

Bindend studieadvies (BSA). De term alleen is al naar. De uitvoering en de gevolgen ervan zijn niet veel minder vervelend. Ik zal even kort uitleggen wat het BSA is, voor de zekerheid. Het BSA geeft aan hoeveel punten je móet halen in het eerste en tweede jaar van je studie. Voor het eerste jaar zijn dat er 45 (van de 60) en in het tweede moet je vervolgens minimaal alle vakken uit het eerste jaar hebben afgerond. Haal je dat quotum niet? Dan is het klaar en moet je iets anders bedenken.

Het is natuurlijk een beetje tegenstrijdig om het woord advies en bindend in één term te gebruiken. Alsof je beste vriend je vraagt wat hij moet met zijn relatie en jij voor hem beslist dat het klaar is en ook meteen maar even belt met het meisje in kwestie. Het BSA is wat mij betreft niets meer en niets minder dan een zweep op papier. De liniaalslag op de platte hand, waar mijn vader het nog altijd graag over heeft als hij over vroeger praat.

Groningen staat bekend om het bruisende studentenleven. De zweep onder de regeltjes waar je als student mee te maken krijgt, is hard op weg om daar verandering in te brengen. De tijd dat de bomen groeiden tot in de hemel zijn bijna voorbij. Van woensdag tot en met zaterdag op stap en van zondag tot en met dinsdag bijkomen – het is verleden tijd.

Schuren in de Engel

Het beste voorbeeld daarvan is de Blauwe Engel. De Blauwe Engel was ooit een café aan de Grote Markt waar de hitsige eenzame student het einde van de nacht vierde door op Nederlandstalige hitjes schurend de achterkant van menig medestudent te berijden. De kroeg bestaat nog steeds en is nog altijd te vinden op dezelfde plek. Maar het is er leger dan ooit en het schijnt er zelfs niet meer naar bier en sigaretten te meuren – de geur die hoort bij tongen om zeven uur in de ochtend.

Of neem de KEI-week, voorheen een week waarin je als aankomend student leerde hoe je in vijf dagen zoveel mogelijk in kroegen en clubs door kunt brengen. Tegenwoordig is het niet meer dan week waarin je kennis neemt van de valkuilen van een druk studentenleven. En studentenverenigingen doen geen ontgroeningen meer. In plaats daarvan worden er studiegroepjes samengesteld voor dinsdagavond waarop iedereen mag zeggen wat er zo moeilijk is aan dat ene onderwerp.

De feestende student sterft uit. Het einde der studententijden is nabij. Over een jaar of tien praat men over studenten als ambitieuze, leergierige en serieuze jonge mensen met kennis van zaken. Waar moet dat toch heen met deze wereld!?