Fietsenoorlog

29 augustus 2014 door Benjamin
Deel deze pagina

Het is oorlog in Groningen, al jaren. Ik heb het over de fietsenoorlog. In de zes jaar dat ik nu in Groningen woon denk ik, zonder overdrijven, zo’n twintig fietsen te hebben versleten. En dat is het gevolg van de strijd om het stalen ros. Wordt je fiets niet gejat door een junk, dan staat de gemeente met alle liefde voor je klaar om jouw rijwiel van een illegale standplaats te verwijderen – het is een gebed zonder einde.

Voor mij begon het, zoals voor zoveel studenten, met een stevige fiets die ik meenam uit mijn middelbare schooltijd. Ik was gehecht aan het beestje. Na een halfjaar kwam de eerste klap op fietsengebied toen mijn geliefde ros op klaarlichte dag werd ontvreemd toen ik even een supermarkt ingedoken was. Het zou de eerste van een reeks nare gebeurtenissen zijn. Ik was een dag van slag.

Voor ik andere mensen de schuld geef is het misschien goed om ook enige vorm van schuld bij mezelf te zoeken. Daarvoor moet ik terug naar een feest bij mijn voormalige club The Knickerbockers, of eigenlijk naar de terugreis van dat feest. Door een gebrek aan voedsel en een overvloed aan bier maakte een dronkenschap zich van mij meester. Het fietsen verging me moeizaam. Trappen ging nog wel, maar sturen bleek een stuk lastiger. Tot overmaat van ramp leek het fietspad meer op een hindernis dan een verharde weg. Na zo’n tweehonderd meter fietsen viel ik, voorover, op mijn gezicht in de bosjes. Mijn fiets bleef roerloos en geschaafd achter op het wegdek. De volgende ochtend kwam ik erachter dat mijn gezicht in dezelfde staat was.

Zo’n ervaring draagt natuurlijk niet bij aan een sterke relatie tussen mens en tweewieler. Niet veel later gooide ik het ding bij een bezoekje aan de kebabzaak tegen een muur en liet het onbewaakt achter. Tien minuten later fietste een junk er vrolijk mee naar de Grote Markt om weer een kwartier later twintig euro te hebben verdiend – eigen schuld natuurlijk.

Dat junks fietsen jatten, dat zal er wel bijhoren. Maar dat mensen in een rood jack en een vermogen tot denken dat gelijk staat aan dat van een egel zich mengt in de strijd om de fiets, is volgens mij belachelijk. Laat je fiets niet te lang op het station staan, want het wordt verwijderd. En zet het ding ook niet in een fietsenrek bij het Groninger Museum, want het wordt verwijderd. Ga er ook zeker niet vanuit dat je jouw fiets na een avondje stappen op de Grote Markt kunt laten staan, want er zal een rood gejackte man aankomen om het te verwijderen.

Twintig fietsen later heb ik moeten besluiten om te verhuizen. Naar Helpman. Hier heb je geen junks, kan de gemeente geen eer behalen en heb ik bovendien een eigen fietsenstalling.