Keihard liegen

28 februari 2015 door Benjamin
Deel deze pagina

Als ik één ding heb geleerd gedurende mijn zelfstandige leven, dan is het wel dat je keihard moet liegen als je iets voor elkaar wilt krijgen. Dat klinkt depressief, en dat is het misschien ook wel. Soms spreek ik de waarheid, maar dan kom ik bedrogen uit. In tegenstelling tot de leugen, die laat mij nooit in de steek.

Het is maandagochtend en over precies 24 uur moet mijn essay af zijn. Ik heb stress. Vanmiddag moet ik ook nog naar een oersaai college en dus zie ik maar één optie. Liegen. Ik vertel mijn docent dat ik migraine heb. Een aanval waar ik drie tot vier keer per jaar mee te maken krijg. Ik sluit af met de mededeling dat ik er een paar sterke pillen ingooi en zal proberen te slapen. Het is allemaal gelogen, maar een vraag wordt er nooit over gesteld. Hoe anders ging dat toen ik vorig jaar op wintersport ging in januari.

Fatale wintersport

Het laatste deel van mijn studie Communicatie- en Informatiewetenschappen ging van een leien dakje. In het afsluitende halfjaar hoefde ik alleen nog mijn scriptie te schrijven – Appeltje-eitje. Om goed voorbereid te beginnen aan het schrijven van de scriptie, kregen we zeven colleges. Nuttig. Ik keek ernaar uit, maar mailde mijn docent wel dat ik de eerste week verstek moest laten gaan wegens een wintersport die al maanden gepland stond.

Na drie dagen op wintersport kwam er een mailtje binnen dat ik uitgesloten was van het vak. Ik mocht geen scriptie schrijven. Daardoor zou ik niet afstuderen en bovendien niet mogen beginnen aan mijn master – in één mail werd ik opgezadeld met een jaar studievertraging. Had ik maar gelogen, dan was er niets aan de hand geweest.

Paspoort

Inmiddels is mijn essay af en loop ik naar de faculteit om het stuk in te leveren. Op de terugweg heb ik een afspraak bij de gemeente om mijn paspoort te verlengen. Aangekomen bij het loket vraagt een juffrouw achter glas of de zojuist door mij aangereikte pasfoto recent is. Ik vertel haar dat de foto vijf jaar oud is. “Dat mag niet”, aldus de dame. Vol verbazing kijk ik door het glas.

Na een korte discussie besluit ik een nieuwe te laten maken aan de overkant van de straat. Halverwege bedenk ik me dat ik nog een pasfoto heb, eentje van zeven jaar geleden. Ik loop terug en geef mevrouw de foto. "Deze is drie maanden geleden gemaakt", zeg ik overtuigend. Madame doorloopt de procedure en vertelt me dat ik mijn nieuwe paspoort over een week kan ophalen. "Die is dan tien jaar geldig", geeft ze me mee. Tegen die tijd loop ik met een paspoort rond met een foto erop van zeventien jaar geleden.

Lieg. Lieg keihard als dat nodig is. Ga er niet van uit dat eerlijkheid het langst duurt. De leugen zal je beschermen in tijden dat het eerlijke verhaal niet acceptabel is. Mensen om je heen verwachten dat je liegt, stel ze niet teleur.