Missie Curaçao

31 augustus 2015 door Benjamin
Deel deze pagina

Daniel komt binnen en kijkt even rond. Hij heeft zo’n vet afbak saucijzenbroodje van de Albert Heijn in zijn handen. Toch mag ik hem meteen. Daniel vindt alles goed en is vooral heel dankbaar dat hij een paar maanden in mijn huis mag wonen. Na een halfuurtje schud ik Daniels hand en zo is het gepiept. Hij is de nieuwe bewoner van mijn appartement in Helpman en ik? Ik ga naar Curaçao, alleen moet dat nog wel even geregeld worden.

Ineens kan ik geen kant meer op en dus besluit ik maar om mijn boeken netjes op te stapelen en in een verhuisdoos te doen. Doekje over de lege plank, ook dat kan weer worden afgevinkt. Drie weken geleden werd ik overmeesterd door een ontembaar gevoel dat ik toe was aan een nieuwe impuls. Weg uit het Nederlandse, in het diepe en vooral nieuwe indrukken, daar was ik aan toe volgens mezelf.

Razendsnel ben ik gezwicht voor die ingeving en direct ben ik van alles gaan regelen. Feit is dat ik nu zonder huis mijn weg door Groningen moet vinden. Het is morgen 1 september en een ticket naar de Caribbean is nog niet geboekt. Ik wil graag journalistiek werk gaan doen op het eiland, maar het lijkt alsof ze daar nog niet staan te springen om mijn hulp.

En dan is er die ene reactie via de mail van een radiostation op Curaçao, Dolfijn FM: “Kom maar langs, we bedenken wel wat.” Het is genoeg voor me om een ticket te boeken. Intussen bedenk ik me dat de inhoud van de mail in een notendop weergeeft wat ik ga doen. Daarom wilde ik even weg uit Nederland. Minder organisatie, meer ‘ we zien wel’  en vooral heel veel nieuwe journalistieke ervaringen.

Mijn plan staat vast, ik ga gewoon. Ineens druppelen, na vier weken leuren, de positieve reacties binnen. Op 23 september gaat er een vliegtuig naar Curaçao International Airport en als het goed is houden ze een plekje voor me vrij. Jullie horen nog van mij.