Nog even student

10 maart 2015 door Benjamin
Deel deze pagina

Hier ligt ie dus, de grens. De grens tussen studentenleven en de rest van het bestaan. Voor mijn neus zie ik het gebeuren. Herman klaagt dat hij de afwas morgen alleen moet doen als ze er nu mee stoppen en Sophie zegt dat hij daar niet over moet zeuren omdat zij de kost verdient. Het tafereel hoort bij volgroeide mensen, niet bij studenten.

Einde van een tijdperk

Als ik ernaar kijk, schieten mijn gedachten razendsnel over naar mijn eigen leven. Wie ben ik straks als ik klaar ben met studeren? Iets meer dan een jaar nog en dan sta ook ik midden in het echte leven en ben ik definitief student af. Ik kan niet ontkennen dat ik bang ben. Bang om verantwoordelijkheid te dragen voor een zelfstandig leven zonder studie als excuus.

Ik zal me netjes moeten gaan gedragen en mijn grapjes over pik en kut in gaan houden. Na een paar maanden zal ik eraan gewend raken en dan zal ik niet meer uit het niets een nacht doorhalen in De Negende Cirkel. Nooit meer zal ik kunnen zeggen dat ik de hele dag artikelen moet lezen, terwijl ik eigenlijk op de bank hang en series kijk. En nooit meer zal ik zomaar drie dagen niets kunnen doen en alsnog een voldoende scoren op een essay of tentamen.

Samenwonen

Herman en Sophie wonen koud een week samen en zonder dat ze het doorhebben lopen ze hand-in-hand van het studentzijn naar de overkant, waar het serieuze leven op ze wacht – vol verplichtingen. Als ik op de fiets zit nadat ik bij het koppel heb gegeten, voel ik een traantje over mijn wang lopen.

Het is een traan van weemoed. Herman is mijn beste vriend en Sophie past perfect bij hem. Ik hoop dat ze het redden en dat ik ze mijn hele leven blijf zien. Ik hoop zelfs dat ze kinderen krijgen. Maar god, wat mis ik het studentenleven nu al. Gelukkig mag ik nog een jaartje wennen aan het idee.

In een opwelling wijk ik af van mijn route naar huis en parkeer ik even later mijn fiets op de Grote Markt. Ik bestel een bier in bruincafé Der Witz. Aan de bar denk ik een uurtje na over mijn overwegingen van de avond en dan besluit ik naar huis te gaan. Het is twaalf uur en ik ben moe. Ik heb zin om mijn bed in te kruipen en morgen lekker fit aan een nieuwe dag te beginnen.