Prins Pils op het Broerplein

15 mei 2014 door Benjamin
Deel deze pagina

Het Broerplein voor het Academiegebouw stroomt vol. Vandaag wordt het lustrumfeest van de Rijksuniversiteit Groningen geopend. 400 jaar dat is lang en daarom komt voor deze bijzondere gelegenheid niemand minder dan Koning Willem-Alexander opdraven om het partijtje te openen.

"Willem-Alexander, voor zijn vrienden ook wel Lex, maar zo schijnt niemand hem te noemen" (Maassen, 1996). Flauwe grapjes zijn er natuurlijk genoeg gemaakt over onze koning. De grappenmakers lijken soms te vergeten dat de taak van Willem-Alexander niet eenvoudig is. Het doorknippen van linten op hoogst oninteressante plekken en verplichte tripjes naar bananenrepublieken omdat het zo lekker is voor onze economie – nee, W-A kan niet zeggen dat hij zelf mag bedenken hoe hij zijn tijd invult.

Veel liever zou Prins Pils zijn naam eer aan doen, de Pintelier aan de Kromme Elleboog induiken en vieze grapjes maken over zijn secretaresse. Veel liever ook zou hij vanmiddag in een joggingbroek op de bank hebben gelegen. Met de ene hand in zijn broek en met de andere de tv bedienen. Nog veel liever had Lex met zijn vrienden vanavond willen ontsnappen aan de krijsende kinders en eens lekker voetbal willen gaan kijken. Het zou niet uitgemaakt hebben welke wedstrijd er op tv was, ze hadden gekeken, gelachen en gedronken – helaas kun je niet alles hebben.

Vanmiddag staat de oudste zoon van Trix wederom een verplicht nummertje af te werken, ditmaal op het Broerplein. Als hij aankomt begint de menigte op het plein te juichen. Op zijn weg naar de trappen voor het Academiegebouw bespeur ik een ongemakkelijk lachje. Eenmaal op de trappen blijft Alexander staan, draait zich om en zwaait naar de mensen, het volk. De mensen zwaaien terug en ik denk aan mijn kleine neefje van anderhalf – sinds een paar weken kan het ventje zwaaien als ik vertrek.

Willem-Alexander loopt verder en ik zie het gebeuren. Heel licht, maar toch duidelijk waarneembaar schud de vorst zijn hoofd – het gaat gepaard met een glimlach van ongeloof. Vanavond Ariane een verhaaltje voorlezen en dan vroeg naar bed want morgen is er een jubileumcongres van de Nederlandse Maatschappij tot bevordering der Tandheelkunde, en ook dat moet geopend.

Voor nu ben ik onze koning dankbaar want het lustrumfeest is begonnen. Vanavond is er een gala en morgen ga ik met een klein beetje hoofdpijn toch proberen om aan mijn scriptie te werken – maar als dat niet lukt, dan is dat ook niet erg.

Prins Pils met moeder