Studeren doe je zelf

22 augustus 2014 door Benjamin
Deel deze pagina

Berichten over 'slechte' studies sijpelen binnen en bovendien moeten studenten ook nog een bepaald aantal punten halen in de eerste jaren van hun studie (BSA). Daarbovenop wordt er gesneden in de studiefinanciering – het zijn geen prettige berichten voor de aankomende en beginnende studenten. De student in Nederland staat hevig onder druk en is eigenlijk het slachtoffer van slecht beleid, toch?

Voor ik daar mijn mening over geef eerst even wat achtergrondinformatie. Er is tegenwoordig zoiets als de BSA, de afkorting van bindend studieadvies. BSA is een regeling die je verplicht in het eerste studiejaar een bepaald aantal punten (meestal 45 van de maximaal haalbare 60) te halen. Haal je dat quotum niet, dan ben je uitgesloten van de opleiding. Die opleiding wordt op haar beurt overigens gecontroleerd door de NVAO, de Nederlands-Vlaamse Accreditatieorganisatie. Is de opleiding niet voldoende? Dan moet de zaak snel verbeteren – en dat blijkt steeds vaker het geval. De accreditatieorganisatie gaf onlangs (22 augustus) aan dat liefst 32 opleidingen een onvoldoende scoren – daar zou een student met de huidige BSA niet meer mee thuis durven komen!

Je wordt er als student niet vrolijk van. Maar is dit alles wel een reden om bij de pakken neer te gaan zitten? Want hoe slecht een opleiding ook is, je bent toch zelf verantwoordelijk voor je eigen ontwikkeling? Dat hogescholen en universiteiten op allerlei gebieden steken laten vallen en doordraven in hun eigen gebruiken en daarmee weer de realiteit totaal uit het oog lijken te verliezen, dat is me inmiddels wel bekend.  

Een paar weken geleden mocht ik een praatje houden voor ouders van studenten. Het was een kolfje naar mijn hand en met enig gevoel voor dramatiek bracht ik mijn levensverhaal alsof het dat van Nelson Mandela betrof. Ik vertelde hoe ik was gestart op het VMBO en me vanaf die school had opgewerkt tot de universiteit. De waarheid is dat ik op een gegeven moment genoegen nam met de wensen van de verschillende onderwijsinstellingen. Zo zette ik de grootst mogelijke onzin op papier over hoe ik mijn competentie 'analyseren' had ontwikkeld toen ik studeerde aan de Hanzehogeschool en deed ik hele wetenschappelijke onderbouwingen af met het lezen van samenvattingen van artikelen. Als je schrijft wat men wilt horen, dan kom je er wel. Het maakt in die zin weinig uit hoe de realiteit in elkaar zit.

De kern blijft echter overeind: je bent als student verantwoordelijk voor je eigen ontwikkeling en als je dat in je studieperiode niet in gaat zien, dan kun je zelfs op de beste school van de wereld geen ontwikkeling doormaken. En dus kan een slechte opleiding je ontwikkeling ook niet breken. Je zult alleen wel zelf op zoek moeten naar de middelen om te groeien. Zelf hing ik van mijn achtste tot mijn zestiende alle zondagen op de bank te loeren naar sport op tv. Mijn moeder haatte het. Maar het heeft me nu gebracht tot schrijver voor een sportwebsite waar ik elke zondag sport mag volgen en er stukjes over mag schrijven. Er zijn oneindig veel wegen die naar Rome leiden.