Fiets 'm erin

Fiets 'm erin

31 augustus 2012 door Beppie
Deel deze pagina

Fiets 'm erin

Degene die de fiets heeft uitgevonden is een held. Omdat ik dat vind, heb ik vandaag eens opgezocht wie deze beste man was (er vanuit gaande dat het een man is, maar deze zoektocht zal dat uitwijzen). En waar kan je het best beginnen met zoeken dan in de uitgebreide encyclopedie, Wikipedia. Tijdens mijn zoektocht stuitte ik op ene heer Karl Friedrich Christian Ludwig Freiherr Drais von Sauerbronn. Het moet wel een hele belangrijke man zijn geweest, gezien het aantal namen dat hij toebedeeld heeft gekregen. Hij was de uitvinder van de voorloper van dit geweldige voertuig.

Groningen en fietsen is één pot nat. In de stad jezelf op de fiets verplaatsen is nou eenmaal de snelste manier om van A naar B te komen. Je stapt ’s ochtends op je fietsje naar de UB en bepaalt zelf wanneer je weer weggaat. Geen bus tijden waar je je aan moet houden en geen parkeergeld, gewoon je eigen vertrouwde bolide. Het simpele van A naar B verplaatsen wordt je helaas wel eens moeilijk gemaakt. Naast dat fietsen heerlijk kan zijn heeft het namelijk ook zijn keerpunten. Allereerst is daar het fenomeen ‘de lekke band’. Het lekke band virus speelt vaak op wanneer het nét niet gewenst is. Vergelijkbaar met de tandpastavlek die je maakt omdat je snel nog even moet tandenpoetsen, net voordat je weg moet naar een sollicitatie. Zulke dingen komen altijd op het verkeerde moment. De top drie gevoelige situaties zijn: de bus halen, op weg zijn naar een tentamen en ’s nachts als je van de stad naar huis wil fietsen, nadat je hebt genoten van je kipkrokantjes van de Max. 

Na het fenomeen ‘lekke band’, waar je overigens ook de zin ‘ketting van de fiets’ kan lezen,  is daar fenomeen twee: ‘de gejatte fiets’. Dit fenomeen bestaat in verschillende verschijningsvormen; van een gejat ventiel tot de fiets die in zijn geheel gejat wordt. Het komt zelfs voor dat het wiel eraf wordt geschroefd, omdat deze met een slot aan een paal vast zit gemaakt, wat je in een nadenkende bui gedaan hebt. Ik wil bij dit fenomeen graag een persoonlijk verhaal kwijt. In het derde jaar dat ik hier in Groningen woonde, had ik een prachtige groene fiets met alles erop en eraan. Op deze fiets heb ik mezelf al eens naar Assen verplaatst, voor het introkamp van m’n studie. Versnellingen, een goed zadel zonder scheuren en de metallic groene kleur waren fantastisch. Zoals altijd als ik naar ‘thuis thuis’ vertrok met de bus, zette ik mijn groene racemonster achter het station aan zijn vertrouwde paal. Als ik terug kwam, stond hij me daar altijd op te wachten, blij me weer te zien en dan fietsten we samen naar huis. Een mooie tijd. Die mooie tijd werd abrupt afgebroken toen iemand in de nacht van tien op elf oktober 2011 bedacht dat hij of zij mijn fiets ook heel mooi vond. Toen ik de volgende ochtend terug kwam, was mijn mooie groene fiets er niet meer. Hij was gestolen. Gelukkig heb ik daarna een hele mooie lila fiets gekregen, wat het verdriet over mijn oude fiets een beetje verzacht heeft.  

Het derde euvel van de fiets is ‘het kapotte licht’ en de ‘gejatte lampjes’. Dit kan erg vervelend zijn als er toevallig een politie voorbij komt die z’n dag niet heeft. Je wordt zonder pardon op de bon geslingerd en geboden verder te lopen. De kleine lampjes van bijvoorbeeld de Hema zijn bij een kapot licht wel een oplossing, maar zijn ook erg jatgevoelig. Als laatst is daar ook een erg vervelende en onvoorspelbare factor: het weer. Wat kan het weer je leven zuur maken als je op de fiets zit. Eigenlijk zeuren Nederlanders altijd over het weer. Te koud, te nat of te heet. Voor fietsers is dit ook erg belemmerend. Nat in college zitten is namelijk geen pretje. Bezweet aankomen met een verwaaid kapsel ook niet. Maar ach, met gepaste kledij kom je een heel eind. En als je fiets wordt gejat, koop je gewoon weer een nieuwe bij de gemeente voor 30 euro. En tjah, als je een bon krijgt voor geen licht op je fiets, heb je dat de volgende keer wel. Eigenlijk is het zo gek nog niet, dat fietsen.

Hier nog een toepasselijk nummer, voor als je fiets gejat is en op je zoek bent naar troostende woorden.