Harige Harries en andere familieleden

Harige Harries en andere familieleden

27 april 2013 door Beppie
Deel deze pagina

Het is een uurtje of twaalf en na een mooie, bijna zomerse, dag lig ik lekker onder de wol, gewikkeld in m’n zomerdekbed. Soms moet je de zomer namelijk een handje helpen door hints te geven dat het tijd is dat de temperaturen gaan stijgen. Sommige mensen gaan hier overigens iets te ver in, door met glow-in-the-dark-benen met tien graden in een korte broek te lopen. Oogverblindend. 

Half in slaap word ik ineens gewekt door een rare zoem in m’n oor. Dzzzzz dzzzzz zz. Slaapdronken doe ik het licht aan en kijk om me heen. Niks te zien. Als ik bijna weer in slaap val, begint de irritante zoem weer. Hetzelfde ritueel herhaalt zich. Dan zie ik een zwarte schim heen en weer vliegen. Een wilde achtervolging zet zich in, gewapend met het studieblad van m’n studievereniging Commotie. Sorry daarvoor overigens. Het dringt langzaam tot me door dat het weer zover is. De neefjes maken zoals elk jaar rond deze tijd hun opmars. Of muggen, het is maar net hoe je ze wilt noemen. De overkoepelende overeenkomst is in ieder geval dat ze een nogal irritant geluid produceren en vervelende bulten als souvenirs achterlaten. Het enige voordeel aan deze gevleugelde vrienden is wel dat je weet dat de zomer eraan komt.

Waar je ook aan kan merken dat het zomer wordt, zijn de harige Harries die zich tussen kieren en op andere donkere plekjes verscholen houden. Dit om vervolgens later in vol ornaat en vol haar ons de stuipen op het lijf te jagen. En deze harige Harries op acht pootjes komen nooit alleen, nee, ze nemen hun beste vriendje mee. Die kom je dan een paar dagen later tegen, wanneer er eentje over je voet loopt terwijl je aan het tandenpoetsen bent. Het vakkundig verwijderen van deze dieren is dan ook een hele klus die veel voorbereiding vergt. In elk geval als je bang bent voor spinnen, zoals ik. Enkel een stofzuiger is voor deze hardnekkige voortekenen van zomer niet genoeg, want daar klimmen ze stiekem uit. Een leeg potje van je doperwtjes met een dekseltje werkt eigenlijk ook niet, want dan valt ie geheid en loopt ie over je arm zo je shirt in. Dat kan nooit de bedoeling zijn. Je moet eigenlijk gewoon een veger en blik pakken en zo snel mogelijk de spin naar buiten gooien. Want Harries horen in de natuur en niet op de muur en al helemaal niet in een wc-papiertje in de WC toch. Harrie blij, jij blij. 

Eigenlijk word ik wel gelukkig van deze tekenen dat de zomer eraan komt. Want dat betekent namelijk dat we weer in het Noorderplantsoen kunnen liggen en ’s avonds lekker op het terras kunnen chillen. Of een ijsje eten met disco-dip, nadat je een duik hebt genomen in de Hoornseplas. Eén zwaluw maakt nog geen zomer, maar met een paar harige Harries en een handjevol neefjes begint het er in ieder geval al aardig op te lijken. 

Harige Harrie