Hello-Goodbye

Hello-Goodbye

10 augustus 2014 door Beppie
Deel deze pagina

Station Heerenveen. Een plek waar zelden iets te beleven is, op een grote muurschildering van een aantal Friese helden als ús Epke, een pizzatent met ertegenover een AH to Go en een verlepte bloemenzaak na. Toch mocht ik vandaag toeschouwer zijn van een prachtig tafereeltje. Een klein schouwspel waarbij mijn traanbuizen bijna in staat van paraatheid gebracht moesten worden. Vanuit mijn luxe stoel in lijn 315 had ik namelijk het zicht op ouders die afscheid namen van hun dochter.

Een beladen afscheid.

Een echtpaar van ongeveer midden veertig stapte uit hun ruime Fiat. Terwijl de man van het gezelschap uit de achterklep een sporttas van aanzienlijk formaat haalde, zwaaide de achterdeur open en stapte een meisje van een jaar of 18 uit met onder haar ene arm een slaapzak en onder de andere een matje. Met z’n drieën en dus de nodige bagage verplaatsten ze zich van de auto naar lijn 315, welke over twee minuten richting Groningen zou vertrekken.

“Doe je voorzichtig meisje en heb je de print van je inschrijving van de KEI-week?”, vroeg de moeder aan haar dochter, terwijl ze duidelijk moeite deed om haar tranen te bedwingen. “Ja mam heb ik en komt goed”, antwoorde ze lichtelijk geïrriteerd (ze had waarschijnlijk door dat de buschauffeur dito geïrriteerd hun kant opkeek omdat de bus over precies 40 seconden moest vertrekken). Een kus en een iets te lange knuffel volgden.

Wanneer de dochter eenmaal in de bus was geïnstalleerd, liepen de ouders terug richting de auto waar ze nog geen twee minuten geleden waren uitgestapt. Nog even stonden ze stil en zwaaiden, de vader legde zijn arm over de schouder van zijn vrouw. Samen zwaaiden ze, tot de bus de bocht richting de snelweg maakte. Een nieuwe weg in, die ook wel betiteld kan worden als ‘studententijd’.