Liefdesboodschappen

Liefdesboodschappen

18 januari 2013 door Beppie
Deel deze pagina

Studenten eten alleen maar pizza’s met extra salami en kaas, patatjes oorlog, lasagne uit de magnetron en dit alles afgeblust met een biertje. Of twee of drie. Dit is toch wel een algemeen beeld wat de oudere medemens van studenten kan hebben. Toch zie ik in de UB regelmatig iemand met een appeltje en een broodje kaas in de kantine zitten. Met die ongezonde levensstijl valt het dus heus wel mee. Studeren kost gewoon veel energie dat ook weer aangevuld moet worden. De welbekende blauwe mandjes uit de UB fungeren tegenwoordig meer als picknickmanden dan als mandjes waar je je studiespulletjes in kan stoppen. Toch komt deze drang tot eten niet van ver. Vele moeders hebben het hun kroost ingeprent toen ze het huis uit gingen dat ze goed moeten eten. Dit advies moet dan ook strikt opgevolgd worden.

Goed eten begint bij boodschappen doen. Ik ben meer van het thuis studeren, dus voordat ik begin met studeren moet mijn koelkast goed gevuld zijn. Dit zorgt ervoor dat je alleen van je bureau naar de koelkast hoeft te lopen en weer terug, waardoor je niet veel tijd verliest om te studeren (hmm, ijverig). De reis van en naar de supermarkt kan soms echter een hele onderneming zijn. Allereerst moet je goed checken of je je sleutels hebt, voordat je de deur uitgaat. Voor een dichte deur staan met je boodschappen is namelijk geen pretje, weet ik uit ervaring. Gewapend met lege flessen wandel ik dan naar de dichtstbijzijnde supermarkt dat naast een gezellig parkje ligt. Helaas wonen er iets minder gezellige bewoners in dat parkje. Meneer en mevrouw gans met de hele familie hebben zich daar gesetteld om zo het winkelend publiek de stuipen op  het lijf te jagen. Soms komen ze gevaarlijk op je afwaggelen als je blik hen niet aanstaat. Uit voorzorg neem ik altijd een grote bocht, zodat ik hun territorium ontwijk. Opvallend is dat ze oude mensen met rollators ontwijken. Misschien dat ik ook maar zo’n apparaat aanschaf. Ook handig voor de boodschappen.

Eenmaal bij de winkel aangekomen zeg ik altijd ‘hoi’ tegen de straatkrantverkoopster. Ik voel me soms wel schuldig dat ik niks koop, want ze lacht altijd heel lief. Misschien moet ik ‘straatkrant kopen van de lieve straatkrantverkoopster’ toevoegen aan mijn goede voornemen lijstje.  Eenmaal binnen is het vaak een drukte van belang. Als ik rond het middaguur mijn boodschappen doe, wemelt het er altijd van scholieren van de middelbare school uit de buurt, die hun honger van het studeren ook willen stillen. Het begint dus al in de puberteit. Vervelend zijn dan de lange rijen van mensen met één saucijzenbroodje,  daarvoor iemand met één blikje cola en dáárvoor iemand met twee chocoladerepen. Schiet dus niet op. Al wachtend in de rij kan je wel mensen kijken, dat is leuk. Soms zie je giebelende meisjes van een afstandje de knappe vakkenvuller begluren. Maar je weet toch dat dat nooit iets gaat worden.

Gelukkig is daar voor de AH op de Vismarkt een oplossing  gevonden.  Naast ‘spotted: UB’, is er nu ook ‘spotted: Korenbeurs’ op Facebook. De mooiste stukjes proza kunnen hier geplaatst worden om de identiteit van die knappe man of vrouw te achterhalen, die zo sierlijk de goedkoopste producten van het onderste schap in het mandje deponeert. Of voorzichtig  aan de appelen voelt, om te zoeken naar rotte plekken. Naast de UB is de supermarkt dus ook één van de plekken waar Cupido zijn pijlen uitschiet. Eigenlijk staat de supermarkt dus garant voor een twee levensbehoeften: eten en liefde. Misschien stop ik de studieboeken voortaan wel in m’n boodschappentas, en zoek ik een rustig plekje tussen de hagelslag en pindakaas.  De supermarkt is de nieuwe UB, let op m’n woorden.