Luizenleventje

Luizenleventje

08 januari 2014 door Beppie
Deel deze pagina

Men zegt vaak: ‘de studenten van tegenwoordig, díe hebben pas een luizenleventje’. Nu kan ik dat in zekere mate beamen, naast de boekenwurm uithangen hebben we natuurlijk niet bijster veel te doen. Maar, je kan ook overdrijven.

Nu wil ik uiteraard niet van een mug een olifant maken, maar het begint er toch sterk op te lijken dat ‘het luizenleventje’ letterlijke vormen begint aan te nemen. Het is namelijk zo dat de flora en fauna van Groningen zich in en rondom mijn huis hebben verzameld.  

Ik heb dan geen luizen (althans dat hoop ik, bij het woord ‘luis’  krijg ik namelijk al wel de kriebels), maar ander ongedierte vindt het ook erg gezellig aan de Korrewegwijk. Fruitvliegjes die net zo plotseling aantreden als dat ze verdwijnen is een logisch gevolg van eten dat al een tijdje staat. Begrijp ik. Muggen, spinnen en bromvliegen, iets minder leuk, maar akkoord. Het gaat alleen een beetje over de schreef wanneer je als een dronken tor thuiskomt, over een mierenhoop struikelt in de gang.

Ik wil graag als ‘gastvrij’ worden bestempeld, maar ik heb het gevoel dat er een loopje met me genomen wordt. De katten in m’n tuin houden zich nog redelijk gedeisd, al lijken m’n prachtige tuinstoelen wel op dé kattenhangplek uit de buurt. Ik mag niet klagen, ze zijn er niet elke dag. Maar dan weet je dus wel hoe het gaat: als de katten van huis zijn.. inderdaad, danst de muis op tafel.

Een donkerbruine. Ik heb me laten vertellen dat donkerbruine muizen echte veldmuizen zijn. Ze komen dus al van heinde en ver. Met een zelfgemaakte val hield ik uren de wacht tot Mickey tevoorschijn zou komen. Hij bleek een eendagsvlieg te zijn. Ik vermoed dat hij niet gediend was van de plakken kaas die nog in verpakking zaten. Hij was met de noorderzon vertrokken, ik hoop niet richting de eeuwige jachtvelden. Zo ben ik dan ook wel weer. 

Nu hoor ik je denken, dat valt allemaal best wel mee toch? Dan heb ik nog niet vertelt over de massale pelgrimstocht vanuit m’n tuin van 5 bij 4 door familie slak. De betreffende slakken presteren het namelijk om ’s nachts met huisje en al onder de kier van de buitendeur door te kruipen. Ik stel me dan zo voor dat ze een soort van vouwhuisjes hebben op hun ruggetjes. De slakken variant van de vouwcaravan. Deze kunnen ze inpakken, onder de deur door schuiven, en er zelf (relatief) snel achteraan kruipen en binnen weer opzetten.  Gelukkig zijn er ook normale naaktslakken die de oversteek van de tuin naar de keuken wagen.

Ik heb besloten hier een slaatje uit te slaan. Vanaf volgende week zijn jullie allemaal welkom in dierentuin ‘Beppie’s beestenboel’. Ik ga goud geld verdienen, wat een geluksvogel ben ik toch!

 

Project muis