Zo mooi

Zo mooi

24 augustus 2013 door Beppie
Deel deze pagina

Het had zo mooi kunnen zijn. De eerste dag, beladen met een slaapzak, matje en teveel andere onnodige ellende, richting de daginschrijving lopen. In de ellenlange rij staan met nog duizenden andere aspirant studenten, voor het felbegeerde KEI-bandje dat je de hele week toegang zal geven tot het walhalla van de student.

Het had zo mooi kunnen zijn om vervolgens vol spanning en met gutsende oksels, je groepje en de daarbij behorende KEI-ouders te ontmoeten. Gezellig een hapje eten in een zelfgemaakte nederzetting ergens in de stad, met partytent en veel bier. Dat je nog geen bier lust, hoeft niemand te weten. Op internet las je al dat je bier moet leren drinken, net zoals koffie. Kwestie van wennen dus.

Het had zo mooi kunnen zijn om daarna aangeschoten van dat ene biertje naar de Grote Markt te zwalken, al zingend ‘het gras van het Noorderplantshooeen’, het lied dat je net geleerd hebt van je KEI-papa. Dan de Grand Opening, los gaan op Bert Dekker, Bojan Aleksander en natuurlijk de Partysquad. Zo’n mooi feestje heb je nog nooit meegemaakt, zelfs niet in de keet in Friesland.

Het had zo mooi kunnen zijn. De nacht doorbrengen op de KEI-camping en met een wc-rolletje richting het toilet banjeren, terwijl het natte gras van het Stadspark zich een weg zoekt door je roze teenslippers. De volgende dag lacht Groningen je vriendelijk toe met een welgemeende grijns, die iets betekent als ‘jij bent nog lang niet van me af meisje’.

Het was zo mooi, zo leuk en zo gaaf geweest als ik vijf jaar geleden had besloten om de KEI-week te lopen. Het gevoel dat ik iets gemist heb, werd vorige week weer versterkt wanneer ik al die enthousiaste KEI-lopers zag. Maar aan ‘had ik maar’ heb je niks. Dus heb ik maar een biertje gedronken, op dat meisje uit Friesland. Want voor ‘heb ik maar’ is het nooit te laat.