De Joggingbroek

29 oktober 2012 door Blogtalent
Deel deze pagina

De Joggingbroek

Het is iets voor negen uur ’s ochtends en ik zit op mijn fiets. Het is de eerste echt koude dag van het jaar en mijn winterjas voelt nog onwennig en zwaar aan. Op mijn route naar het centrum kruis ik de Zonnelaan. Een kant van de Zonnelaan bestaat uit een constante stroom fietsende studenten met een lichtnerveuze blik op hun gezicht. Het is de kant die richting het Zernike gaat. De eerste tentamenperiode van dit studiejaar is in volle gang en de Zonnelaan pompt de studenten als een soort geasfalteerde aorta naar het hart van de tentamenperiode: de tentamenhallen op het Zernike.

Een meisje in een joggingbroek passeert me, slaat linksaf richting Zernike, en ontwijkt nog net een andere fietser die ze in haar grote haast over het hoofd had gezien. Het is zo’n grijze joggingbroek trouwens. Je kent ze wel. Een type broek dat om een paar redenen door studenten wordt gedragen: reden 1: “ik had geen zin/tijd om me fatsoenlijk aan te kleden, want ik ben hard aan het studeren”, reden 2: “ik had geen zin/tijd om me fatsoenlijk aan te kleden, want ik ben te brak van het feestje van gisteren”, reden 3: “ik ga sporten” of “ik heb net gesport”. Je kunt ze spotten in collegezalen, supermarkten en dus ook op de Zonnelaan. Het meisje is inmiddels opgeslokt door de fietsende menigte.


Na een gat in de stroom studenten te hebben gevonden, vervolg ik mijn weg naar het centrum. De herfst heeft duidelijk zijn intrede gemaakt. De verrekte kou, de pittoreske rode en gele bladeren aan de bomen en het ingaan van de wintertijd afgelopen zaterdag zijn allemaal tekenen dat er geen ontkomen meer aan is. Het is de tijd van paraplu’s, bockbier en beginnende winterdepressie. Om die depressie vroegtijdig uit de weg te gaan heb ik me voorgenomen om veel te gaan sporten.


Het is bijzonder fijn om te sporten na een lange dag werken of studeren. Helaas komt er nóg kouder weer aan en dat betekent een stijging in het aantal excuses om te gaan sporten. Want met koud weer is het wel héél ver naar de ACLO en een beetje vet op de torso is tijdens de wintermaanden ook niet zo erg, want zeg nou zelf, dat is toch moeder natuur’s manier om je warm te houden? Ik besluit toch te gaan en zoek mijn sportkleren bij elkaar. Ik vul een flesje met water en trek mijn joggingbroek aan. Reden 3: “Ik ga sporten”.

Door Gosse