Groningen is een Dikke Tante

24 augustus 2012 door Blogtalent
Deel deze pagina

Groningen is een Dikke Tante

Ze valt op door haar roodkrullende haar en haar helblauwe ogen. Ik loop over het terrein van het Noorderzon Festival naar Het Dok – een podium aan de voet van de centrale vijver in het Noorderplantsoen en zie een meisje met wie ik nog niet zo heel lang geleden heb gepraat. Ik herken haar van de informatiemarkt tijdens dag één van de KEI-week, op de Vismarkt. Daar heb ik de nieuwe lichting studenten van informatie voorzien over STUG tv. Het was haar eerste dag in Groningen en ze was geïnteresseerd in wat er allemaal te doen is.


“Het is mijn eerste dag in Groningen” vertelt ze me tijdens de informatiemarkt. “Groningen is nu nog een beetje intimiderend voor me”. Ik kan het me voorstellen. Groningen is in het begin ook intimiderend, als piepjonge student. “Ja, in het begin voelt Groningen als die ene dikke tante die met gespreide armen op je af komt lopen om je een knuffel te geven” zeg ik. Intimiderend beeld. “Die dikke tante loopt dus nu recht op mij af” zegt ze, terwijl ze me glimlachend aankijkt. Met die ogen. “Toch heeft het behalve iets intimiderends ook wel iets fijns” zeg ik tegen haar. Een paar minuten later verdwijnt ze in de sjokkende massa onwennige aspirant studenten.


Sinds het begin van de KEI-week is Groningen weer een bruisende studentenstad geworden. Waar het hoogseizoen in de zuidelijke delen van Europa langzamerhand weer overgaat in het laagseizoen, gaat Groningen weer naar het hoogseizoen van het studentenleven. Ook het mooiste gratis festival van Nederland, het Noorderzon, draagt daar zijn steentje aan bij. Al dagenlang kan er gratis genoten worden van bandjes als Blaudzun, Of Monsters and Men, Alt-J en vele anderen. Dagjesmensen, vakantievierders, muziek connaisseurs, of gewoon pure Bourgondiërs van alle leeftijden komen op het plantsoen af om te genieten. Niet alleen van muziek, maar ook van de vele theater- en dansvoorstellingen. Het weer en de sfeer zijn tot nu toe geweldig.


Ze heeft me herkend. Het meisje met de rode krullen baant zich een weg naar me toe door de dichte klomp festivalbezoekers die zich tussen ons in bevindt. “Die dikke tante waar wij het over hadden, hè..” begint ze terwijl ik een slok van mijn bier neem. “Is ze nog steeds intimiderend?“ vraag ik. “Nee eigenlijk niet. Die knuffel die ze geeft bevalt me wel!”
 

Deze blog is in augustus 2012 door Gosse geschreven.