Clichésunday

Clichésunday

01 juni 2015 door Dagmar
Deel deze pagina

31 mei 2015 was een bijzondere dag. Ik kreeg cadeau’s, mensen zongen voor me en ik at mexicaans ‘omdat ik dat zo lekker vind’. Ik had in de hele maand mei niets bijzonders gedaan. Ik had geen zeehondje gered, geen natuurkundige theorie uitgevonden en had ook niet de oplossing voor het ‘natte-sokken-probleem’ (je weet wel, als niemand je heeft gewaarschuwd voor een natte vloer en jij met je net aangetrokken sokken eroverheen loopt). Ik was jarig die dag. Gewoon jarig.

Het asfalt was nat, de regen druppelde op de ramen van de auto en ik zat achterin te balen dat ik niet mocht rijden (misschien maar beter ook, ik heb mijn rijbewijs nog niet). Van alle afgelopen 31 meis (meien?) weet ik wat voor weer het was. De een zonnig, de ander gevuld met sluierbewolking en weer de ander druilerig. Deze was regenachtig. De meest natte 31 mei in jaren. Maar goed, zoals mijn oud-oom die ik niet heb altijd zegt: ‘het weer moet je niet tegen houden, het zijn de dingen die je doet die een dag mooi maken’.  

Iets na drieën werd er een nieuw cliché mijn leven in geslingerd. Ik was officieel 19 en kon eindelijk gebruik maken van het stuk zin ‘… ik ben ook geen 18 meer’. Echt handig is het clichézinnetje niet. Het is weliswaar leuk om het te zeggen, net na het moment dat je 19 bent geworden, maar na een stuk of 81 keer is de lol er wel van af.

Zo is het met alle clichés. Ze zijn versleten en stuk gemaakt door al hun vorige gebruikers. Kringloopzinnen die niet meer opgeknapt moeten worden, maar toch steeds weer worden verkocht. Ze worden gebruikt, het zijn niet voor niets clichés.

Ik ben ze meermaals tegengekomen en heb er stiekem ook wel eens een gebruikt. Het leukste aan clichés vind ik de dingen die mensen niet opmerken. Zo is er een cliché dat ik het barbecuecliché noem. Wanneer je barbecuet is er altijd wel iemand die je erop wijst dat je kip extra lang moet laten liggen. Ook gebruiken mensen clichés om dingen zachter te zeggen dan dat ze bedoelen: ‘het ligt niet aan jou, het ligt aan mij’.

De zin erna vergeten ze vaak. ‘Het ligt niet aan jou, het ligt aan mij, ik vind jou gewoon heel lelijk’.

Deze blog is nu afgelopen. Dat ligt niet aan jullie, maar aan mij, ik schrijf namelijk het stuk.