De tijd van je leven

De tijd van je leven

10 september 2015 door Dagmar
Deel deze pagina

‘De studententijd is de mooiste tijd van je gehele leven, je maakt er vrienden voor het leven’. Ik denk dat iedereen die zin, of een gedeelte daarvan, wel eens langs heeft horen komen.  Een zin die vastgeroest zit in ieder brein dat ooit een menigte studenten aan heeft moeten spreken. Een zin die zowel mooi als deprimerend is. In ieder geval voor mij.

Al vanaf de vierde klas van de middelbare school wilde ik het. Weg. Weg uit de kleine waarheid getiteld ‘Apeldoorn’. Er was niks mis met die wereld. Integendeel. Maar kijkend naar de klok van het wiskunde lokaal, wist ik na een zestigtal minuten: weer een uurtje dichterbij.

Het gevoel dat ik ergens weg moet heb ik vrij snel. Meestal sta ik binnen vier minuten weer buiten de supermarkt als het een beetje mee zit (en de oude dame voor mij in de rij niet heeft besloten haar boodschappen voor de komende 366 dagen te halen...).

Ik denk dat iedereen het wel eens heeft. Als je in een bootje aan de westkust van Italië ligt te dobberen wil je terug naar huis en eenmaal thuis aangekomen, terwijl je aan de keukentafel je bordje vla leeg zit te lepelen denk je ‘ik wil weer terug’.

Het mooiste blijft dit gevoel als er nog iets aan zit te komen. Dat je verlangt naar een tijd die er nog niet is. En dat brengt mij op mijn punt: wat als de zogenaamd mooiste tijd van mijn leven afgelopen is? Ik zou nu de vraag kunnen stellen of het leven nog wel zin heeft dan, maar dat gaat wel heel erg ver. Wat ik in plaats daarvan doe is dit: zorg dat je studententijd een mooie tijd is, maar zorg er ook voor dat je pas als je met je kunstgebit en de katten die je hebt vernoemd naar de tabel van Mendelejev, naast je, terug kijkt en dan beslist wat de mooiste tijd van leven was.

Ik ga deze dag afsluiten door de afwas te doen met ‘My mistakes were made for you’ op. Misschien wel de mooiste dag van mijn leven.