Excuses voor het ongemak

Excuses voor het ongemak

27 september 2015 door Dagmar
Deel deze pagina

In de UB is het zien en gezien worden. Dat tweede geldt al helemaal voor mij. Niet omdat ik zo’n opvallend figuur ben of expres helemaal achterin ga zitten zodat ik mijn look kan showen terwijl ik de hal oftewel ‘the catwalk’ van de derde verdieping van de UB loop. Nee. Integendeel. Voor mij geldt het gezien worden omdat ik veel te hard nies, mensen omstoot wanneer ik door de deur wil en met mijn voeten stekkerdozen omloop waardoor er vervolgens vijf computers bijna van de tafels af kletteren. Dat gezien worden werkt dus niet zo goed uit voor mij… Ik ben een enorme kluns.

Die laatste zin horen we allemaal wel eens voorbij komen. Vooral mensen die geen kluns zijn spreken die zin uit. Mensen die eens in de vijf jaar tegen een deur aanlopen of hun knie lang geleden hebben gestoten tegen het blad van hun bureau. Ik hoor niet bij die groep. Dagelijks gebeuren er dingen die ik geen enkel ander mens op deze aardbol toe zou wensen. Ik val van de trap, laat mijn pennen vallen (ze vallen altijd precies naast die ene norse, enge jongen uit de werkgroep die je het hele blok niet durft aan te spreken) en onlangs liet ik mijn plastic waterflesje kapotvallen in het gangpad van de Aletta Jacobshal waardoor er tijdens dat college niemand verder in die rij durfde te zitten.

Op een schaal van een tot tien zit ik dichterbij de tien dan ik zou willen. De mensen die doorgaans zeggen dat ze lomp zijn zitten rond de vier á vijf. Tegen al die mensen zou ik willen zeggen: het valt allemaal best mee en het komt wel goed schatjes. Eens in de zoveel tijd gebeuren van die dingen. Maar zouden jullie het mij alsjeblieft niet kwalijk willen nemen wanneer ik tijdens mijn eerstvolgende bezoek aan de UB jullie fietsen omgooi, jullie koffie omstoot of jullie per ongeluk tegen alle verdiepingsknopjes van de lift aanduw?