Gestolen Fietsen en Scharreleieren

Je zou het misschien niet zeggen, maar er is wel degelijk een verband tussen gestolen fietsen en scharreleieren.

 Het is een bekend beeld bij Groningse studenten: je komt buiten en je fiets is gejat. Ik ben ook weer eens ongewenst een fietsenleverancier geworden van de Groningse onderwereld, want als ik mijn deur uitloop staat hij er niet meer. Mijn fantastische beach cruiser is weg, foetsie. Verschrikkelijk frustrerend. Afijn, te lang bij de pakken neer te gaan zitten is ook niet verstandig op zo’n moment, dus ik besluit de benenwagen te nemen richting het centrum. Het is tot mijn grote genoegen fantastisch mooi weer, dus een straf is het zeker niet. Gezond en milieuvriendelijk zullen we maar zeggen. Altijd positief blijven.

Het is natuurlijk een markt van vraag en aanbod, die fietsenmarkt. Het probleem is alleen dat je als student liever niet aan de aanbod kant van de formule staat. Zelf heb ik ook wel eens een fiets bij een junk gekocht onder het motto “aan die ene fiets die ik koop zal het wel niet liggen”. Ik heb zelf dus deelgenomen aan zowel de vraag als de aanbod kant en mag eigenlijk niet klagen. Gelegenheidshypocrisie zullen we maar zeggen. Het is net zoiets als de kippenhouders verafschuwen die hun kippen in legbatterijen drukken waar de arme dieren zo ongeveer met z’n tienen op een vierkante meter zitten, maar stiekem zelf ook de goedkoopste eieren meenemen uit de supermarkt. Zolang de negatieve aspecten voor je verborgen blijven, waarom niet? Gelegenheidshypocrisie.

De reden van mijn bezoek aan het centrum is dat ik een paar studieboeken moet kopen voor mijn scriptie. Ik zit er middenin. De laatste loodjes van mijn bachelor opleiding, en zoals het spreekwoord gaat ook echt de zwaarste. Het kost me veel energie om mijn scriptie tot een succesvol eind te brengen. Koffie en energiedrank zijn mijn grote vrienden in deze periode. De tekst “dit blikje staat gelijk aan 2 tot 4 koppen koffie” heeft me nog nooit zo als muziek in de oren geklonken. Het schiet me te binnen dat ik thuis geen blikjes meer heb staan, dus ik besluit direct maar even de Appie in te duiken.

Nadat ik de benodigde caffeine in mijn winkelmandje heb gegooid kan ik ook net zo goed gelijk wat avondeten halen. Een lekkere pot pasta, daar heb ik zin in. Ook het ontbijt voor de volgende dag moet even worden ingeslagen. Brood, check. Kaas, check. Ik moet nog eieren hebben. De hele situatie met mijn gestolen fiets en de kippenhouders komt weer naar boven als ik voor het schap met eieren sta. Dit keer neem ik de biologische eieren mee. Misschien dat ik zometeen spontaan mijn fiets terugvind.

31-05-2011 | door: Gosse |