Het Dönertjes Over Doen

“Ik moet wat eten. We pakken een kebabje, okay?” Het moment is weer aangebroken. Enigszins geïntoxiceerd loop je door de stad met een stel vrienden. Na een biertje of tien in de kroeg veranderen veel tenten die je overdag straal voorbij loopt op de één of andere manier in voedselpaleizen. De lauwe kroketten in de muur van de Febo, de in knoflooksaus gedompelde lahmacun van de Hasret of de veel te lang verwarmde kipkrokantjes van de Max zien er ineens watertandend goed uit. Het is weer tijd om de honger opgewekt door het goudgele gerstenat te stillen. De keuze die de volgende ochtend altijd net iets minder awesome blijkt te zijn dan dat je op dat moment denkt.

De zomer is bij uitstek het excuus om een drankje in de stad te gaan drinken. De vrijheid van het niet naar college hoeven werkt altijd erg stimulerend. “Waarom ook niet, het is tenslotte zomer.” Ik hou persoonlijk gedurende de zomerperiode de om-en-om regel aan. Dat wil zeggen dat wanneer ik een avond in de stad beland er tenminste één balansdag tegenover staat voordat ik mezelf weer in dezelfde positie van verleiding mag manoeuvreren. “Nee, vandaag even niet jongens. We zijn gister al geweest.” Is dan ook een veel gehoorde combinatie van zinnen tijdens de zomervakantie. Puur om het gevoel te behouden dat de zomer me niet in een alcoholist heeft getransformeerd. Een tikje naïef natuurlijk.

Afijn, terug naar het originele onderwerp; het eten na het stappen. Als een soort culinaire journalisten gaan we vrijwel alle tenten af die ’s nachts eten serveren om het perfect broodje kebab, de perfecte pizza of de perfecte burger te scoren. Aanrader is trouwens die nieuwe döner tent op de hoek van de Febo. Fantastische broodjes döner, zeker het proberen waard. Daar zijn we ook dit keer beland. “Doe maar wat extra knoflooksaus” zeg ik tegen de man die mijn broodje aan het bereiden is. Na een aantal biertjes smaakt knoflooksaus frappant genoeg ook altijd een stuk beter.

Eigenlijk hoort het er gewoon bij. Het is een onderdeel van het Groningse studentenleven. Na het stappen een vette hap halen. Ook al heb je er de volgende ochtend vaak spijt van, je blijft het doen. En dat is dan ook de reden dat op een gebied van honderd meter hemelsbreed ongeveer dertig toko’s zitten voor de snelle hap. Voor ieder wat wils. Het broodje kebab is inmiddels op. Nu de fiets pakken en naar huis om vervolgens met een naar knoflook geurende grijns in slaap te vallen.
 

29-07-2011 | door: Gosse |