Lekker Snuiven

Al gapend sta ik voor mijn Senseo apparaat. Ik heb net het waterreservoir gevuld en wacht tot het rode flikkerende lichtje verandert in een constant licht. Ik schuif ondertussen een kopje onder de twee tuitjes waar zometeen de zwarte levenselixer uit komt, druk een pad in de padhouder en klik het deksel erop. Het is half tien ’s ochtends en voor mij begint de dag. Zodra het lichtje niet meer flikkert druk ik op het knopje met één kopje erboven en wacht tot mijn kopje gevuld is. Over ongeveer drie uurtjes begint het eerste college van mijn Master en ik heb mezelf ruim de tijd geschonken om rustig de dag te beginnen en mentale voorbereidingen te treffen voor deze nieuwe start.

De nieuwe start is ook in de stad te voelen. Al een dikke week. Groningen krioelt weer zoals Groningen behoort te krioelen. De onwennigheid van de eerste collegeweek is af te lezen van de gezichten van de studenten die zich onrustig manoeuvreren richting de verschillende faculteiten. Ik vind het wel fijn, die nieuwe start. Niet alleen geeft het een boost aan het leven in de stad, ook ik raak weer gemotiveerd om met nieuwe energie het studiejaar in te gaan. Uit ervaring weet ik dat de frisse moed en goede voornemens waarschijnlijk maar een gering aantal weken zal duren, maar zolang het duurt voelt het lekker. Kin omhoog, schouders naar achteren, borst vooruit, aanpakken die hap.

Ook het aanschaffen van nieuwe studieboeken is een fenomeen dat hoort bij het begin van een nieuw semester. De geur van verse boeken. Heerlijk. Er zijn maar twee soorten boeken die lekker ruiken. Hele nieuwe boeken en hele oude boeken. De boeken die er ergens tussenin zitten ruiken lang zo lekker niet. Die zijn te veel gebruikt en de geur van het nieuwe verloren, maar moeten nog een tijdje rijpen in de boekenkast om zich de geur van het oude eigen te maken. Van die boeken die je in het eerste jaar van je studie hebt aangeschaft en tijdens je scriptie in het derde jaar weer openslaat. Boeken die mijn neus liever in de kast zou laten staan.

Ik doe een schepje suiker in mijn net gezette kop koffie en pak mijn zwarte rugzak erbij. Met een glimlach op mijn gezicht tover ik uit mijn rugzak een boek tevoorschijn dat nog in het plastic zit. Een nieuw studieboek. Ik ontdoe het boek van zijn plastic omhulsel, neem een flinke slok koffie en begin te bladeren.
 

12-09-2011 | door: Gosse |