Oh Sinterklaas, Wat Doet U Nu

Het theaterseizoen is alweer een tijdje in volle gang. Momenteel is Groningen dé hotspot voor theater minnend Nederland. Want verstopt onder een dikke laag mist is het Jonge Harten festival alweer op de helft. Met een ontzettend breed programma en artiesten van over de hele wereld is het een buitenkansje voor het theaterpubliek om te proeven van allerlei verschillende stromingen en voorstellingen. Ook ik ga mij morgen laten verrassen in het theater. Door een stel Denen. Mungopark heet het gezelschap en als ik de recensies mag geloven wordt het een enerverende voorstelling over de morele normen die wij als studenten nogal eens in twijfel trekken. Ik ben benieuwd.

Het is voor het eerst in lange tijd dat ik naar het theater ga. Ik weet eigenlijk niet waarom ik niet vaker ga. Ik denk dat het komt omdat ik er niet mee op ben gegroeid. Naar de film ging ik vroeger wel met mijn ouders, maar nooit naar het theater. Misschien komt het ook wel omdat ik altijd een aversie heb gehad tegen presenteren, acteren of überhaupt voor een groep mensen iets moeten doen. Instant spastische neigingen vallen mij ten deel en het angstzweet breekt me spontaan uit wanneer ik voor een groep mensen moet staan. Laat staan acteren of zingen. Ik kan Sinterklaas Kapoentje nog niet eens zuiver zingen. Waarom ik toch elk jaar weer iets in m’n schoen heb gekregen is me een raadsel.

Eigenlijk is dat ook één grote theatervoorstelling, dat Sinterklaas. En we hebben een nieuwe hoofdrolspeler; Kees uit Flodder. Oftewel Stefan de Walle. Eén van ’s Neerlands grootste acteurs en theaterspelers. Maar van typecasting is in ieder geval geen sprake. Het verloop in zijn carrière van halfachterlijke zoon in een probleemgezin naar de goedheiligman is niks minder dan bijzonder te noemen. Wie had dat gedacht? Ik niet in ieder geval. Waarschijnlijk zal ik nooit aan een nieuwe Sint kunnen wennen, hoe groot de acteur ook. Ik ben, zoals vele andere studenten, opgegroeid met Bram van der Vlugt als Sinterklaas. Of liever gezegd, Sinterklaas als Bram van der Vlugt. Want ook zonder baard was hij Sinterklaas.

De donkere dagen na Sinterklaas zitten er weer aan te komen. Alhoewel het nu voornamelijk mistige dagen lijken te worden. De perfecte gelegenheid om je als student eens naar een warm en knus theater te begeven. Ik denk dat we allemaal zo nu en dan een beetje theater nodig hebben om ons studentenleven van wat culturele inhoud te voorzien. Het Jonge Harten festival is een mooie gelegenheid om weer een kleine shot vitamine T te nemen. Misschien een van die morele normen waar we een beetje aan moeten werken. Jonge Harten, oud plezier!
 

22-11-2011 | door: Gosse |