Wen Er Maar Aan

“Ja, wen er maar aan” is zo’n tekst die je vaak liever niet te horen krijgt.

In negentig procent van de gevallen wordt het gezegd nadat je een negatieve constatering hebt gedaan. Gewenning is eigenlijk iets heel aparts. Iets dat eerst heel spannend en nieuw is wordt op een gegeven moment normaal. Het spannende en het nieuwe verdwijnt beetje bij beetje en maakt plaats voor routines en gewoonten. An sich niet zoveel mis mee natuurlijk, maar het leven moet nou eenmaal een beetje spannend blijven. Helemaal op deze leeftijd. Ik voel me nog veel te jong voor een voorspelbaar leven vol routines.

Ik weet nog heel goed dat ik dik vier jaar geleden in Groningen kwam wonen. Spannend en nieuw: Waar en met wie heb ik college? Waar moet ik mijn boodschappen doen? Welke kroeg is het leukst? De onzekerheid van de eerste weken. Maar zonder dat je het door hebt gaat het na een tijdje allemaal op de automatische piloot. Hop, naar college, een hapje halen bij de Appie en op basis van de dag van de week de gezelligste kroeg in duiken. Easy.

Het is de truc om zo nu en dan de gewenning te doorbreken. De “Fuck it, gewoon doen” mentaliteit. Met een andere bril naar het leven kijken. Zo ben ik laatst naar een album release optreden geweest van een band waar een vriend van een vriend in speelt. Normaal ga ik eigenlijk nooit naar optredens van bandjes waar ik niet eerst een aantal nummers of een album van beluister. Ik trok de stoute schoenen aan. En dat beviel goed. Jael, was de naam van de band. Rock ’n roll in een pop-achtig sausje. Lekker. De kleine zaal van Simplon stond vol. Het was er veel te warm, maar dat maakte eigenlijk niemand echt wat uit. De band waar ik nog nooit van had gehoord verblijdde mij met hun muziek. De routine van het bekende was doorbroken.

Gelukkig zijn er ook dingen waar je eigenlijk nooit aan went. Zoals het instellen van de zomertijd en het geluid van het ontkurken van een goede fles wijn, bier of champagne. Whatever rocks your boat. Ook de snelheid waarmee het Noorderplantsoen wordt bevolkt door meisjes in bikini en jongens in blote torso is iets waar je niet aan kunt wennen. Het is één dag boven de twintig graden en de melkflessen vliegen je alweer om de oren. De tijd van de rode neusjes en de vervellende schouders zit er weer aan te komen. Ja, wen er maar aan.

19-04-2011 | door: Gosse |