Bart Jan de bestuursman

Bart Jan de bestuursman

12 augustus 2014 door Lucia
Deel deze pagina

Over de Paterswoldseweg komt Bart Jan aan sloffen. Bart-Jan is aan het eind gekomen van zijn bestuursjaar bij roeivereniging Gyas. Zijn functie als wedstrijd-commissaris heeft hem een fantastisch, maar ook ongelofelijk druk jaar opgeleverd. Hij is op weg naar zijn allerlaatste ALV (algemene ledenvergadering). Daar zal het nieuwe bestuur benoemd worden en zitten zijn taken er officieel op. ‘Kijk je ernaar uit?’ vraag ik. ‘Ik vind het wel mooi geweest,’ zegt Bart Jan. Deze uitspraak wordt bevestigd door zijn bestuurspak, waarop de sporen van het afgelopen jaar duidelijk zichtbaar zijn.

Bart Jan laat me zijn schoenen zien, die meer een open deur naar de stoeptegels zijn geworden. Ze zijn met hem mee geweest naar elk wedstrijdweekend, elke bestuursactiviteit en natuurlijk elke borrel. De meeste mensen hebben voor borrels speciale ‘uitgaansschoenen’, maar voor Bart Jan de bestuursman was dit helaas geen optie, met zolen die achter z’n schoenen aanslepen als gevolg.

Een bestuurslid moet natuurlijk ook autoriteit uitstralen. Daarom draagt hij altijd een niet meer zo wit overhemd onder zijn giletje. Normaal gesproken krijgt elke student de biervlekken na een avondje uit wel uit z’n kleren. Bart Jan heeft de hoop een beetje opgegeven. Zijn overhemd bevat inmiddels het volledige kleurenspectrum tussen spierwit en pisgeel. Helemaal dicht kan het ook niet meer, vanwege een vermist knoopje.

Met trots toont BJ mij het groen-gouden randje aan de onderkant van z’n giletje. Alleen de leden van zijn bestuur mochten dit randje dragen, aangezien het dit jaar het lustrumjaar was. Tijdens de lustrum 10-daagse, het lustrum gala en de vlootschouw heeft hij lekker mogen pronken met dat stukje stof. Een lullig randje, dat toch wel heel veel betekenis heeft en z’n gezicht laat glimmen (ondanks dat zijn giletje bijna in tweeën ligt).

Bart Jan de bestuursman is nog ongelofelijk brak van het lichtelijk geëscaleerde eindfeest van de vorige avond, maar toch gaat hij opgewekt richting Gyas. Het was een geweldig jaar voor hem, dat hem altijd bij zal blijven. Zoveel geleerd, zoveel leuke mensen ontmoet en zoveel dingen mogen meemaken. Het is de laatste avond dat hij dit pak aan mag – wat misschien maar beter ook is – en hij is van plan het met trots te dragen.