De Blauwe Zaal

De Blauwe Zaal

12 december 2013 door Lucia
Deel deze pagina

Met mijn ogen nog half dicht zit ik sacherijnig en veel te slaperig aan het ontbijt. Drie uur college staat op het programma vandaag. Waar is het eigenlijk? Ik open mijn rooster op mijn telefoon en ineens verstijf ik. Mijn ogen sperren wijd open en mijn mondhoeken schieten omhoog. Vandaag is college in DE BLAUWE ZAAL!

College in de Blauwe Zaal is voor mij echt een uitje. Als ik daarheen moet, ga ik bijna een kwartier eerder weg. Niet alleen omdat ik daadwerkelijk een stuk verder moet lopen, maar ook zodat ik heerlijk om me heen kan kijken. De Blauwe Zaal ligt namelijk midden in het ziekenhuis. Nu is het ziekenhuis een kilometer lang, dus naar het midden lopen, vereist echt wel het afleggen van een afstand. Wandelschoenen zijn misschien wat overdreven, maar een flesje water en een Sultana voor onderweg zou ik zeker niet afraden.

Om je even een impressie te geven van het magische gevoel dat de heilige Blauwe Zaal mij geeft, zal ik mijn best doen om het even te omschrijven. Zet eerst maar even het nummer ‘Swing Supreme’ van Robbie Williams op. Klaar? Daar gaan we.

Nadat je de klapdeuren door bent gegaan, ligt er een lange gang voor je. Om je heen zie je overal patiënten. Mensen in rolstoelen, met infusen of dikke verbanden of gewoon alle drie. Ook schieten er af en toe mensen langs je heen in golfkarretjes of op segways. Voor een geneeskunde studente is dat echt de hemel. Ik voel me net een klein kind in de speelgoedwinkel voor de plank met Furby’s. Ooit ga ik ook die mensen beter maken en op segways tussen iedereen door zoeven. Maar, we blijven natuurlijk wel casual. Dus niet te breed glimlachen en rustig doorlopen.

Ik kijk ineens even links, en daar zit Epke Zonderland, ook heel casual, een broodje te eten in doktersoutfit. Nu kan ik mijn mondhoeken echt niet meer laag houden en ik weet zeker dat hij mijn pretoogjes van een kilometer afstand wel kan zien schitteren. Sorry hoor, maar die aanblik is toch wel het hoogtepunt van mijn uitje naar de blauwe zaal.

Dan kom je aan in het hart van het ziekenhuis, de fontein, tevens het eindpunt van onze tocht. Als je echt even moet bijtanken van deze wandeling, kun je linksaf de winkelstraat ingaan, waar ze milkarepen voor een euro verkopen. Daarna moeten we toch echt naar de Blauwe Zaal gaan, anders komen we te laat. Absoluut geen straf, want de stoelen van de Blauwe Zaal zijn de meest kontvriendelijke stoelen die er zijn. Dit kan ook verraderlijk zijn, aangezien je met weinig moeite in een diepe slaap kan vallen.

Ik hoop dat je nu een beetje een idee hebt waarom ik zo hysterisch werd toen ik vanochtend zag dat ik weer naar de Blauwe Zaal mocht. Alleen al deze wandeling is wat mij betreft een reden om je in te schrijven voor de studie Geneeskunde. Natuurlijk is mensen redden en in lijken snijden heel leuk, maar casual tussen de patiënten doorlopen met Epke in doktersoutfit in het zicht, is toch wel bijzonder geweldig.