De David Bowie Trein

De David Bowie Trein

17 april 2016 door Lucia
Deel deze pagina

Na een soepele overstap op Station Zwolle (hulde voor NS) was ik neergeploft in de tweedeklas stiltecoupé. Naast mij zat een mannelijke dertiger die zo te zien niet gewend was aan meisjes binnen een meter afstand, dus dat beloofde een heerlijk rustige reis naar Grun. Op dat moment hoor ik ineens het welbekende ‘Let’s Dance’ van David Bowie over de speakers van de trein weerklinken. Dames en heren! Welkom in de David Bowie Trein!

Een opgewekte machinist, die later Wilco bleek te heten, begon aan z’n verhaal, waar hij duidelijk weken naar uitgekeken had. Dames en heren! Gaat u naar het Groninger Museum, bent u fan van Bowie of wilt u gewoon afleiding? Dan boft u, want u zit in de enige echte David Bowie trein. In de eerste klas van wagon 4243 hebben wij een echte virtual reality experience (een woord waar Wilco vaker mee pronkte in de kroeg) voor u ingericht. Zit u in wagon 4212? Wees gerust! In Assen kunt u wisselen om alsnog de virtual reality experience mee te maken. Dit is de laatste keer dat de David Bowie Trein rijdt, dus pak uw kans!

Ik zag dat deze woorden twee verschillende reacties opwekten. Enerzijds waren daar de ‘ik-kom-hier-voor-m’n-rust-reizigers’, waarvan het gehalte in de stiltecoupé helaas vrij hoog lag. Anderzijds waren er de mensen die de ogen wijd open sperden, checkten of zij de gelukkigen van wagon 4243 waren en de boekjes vliegensvlug dichtklapten. Gelukkig was ik niet de enige in mijn coupé met deze reflexen. Ik zag in een vierzits een dametje van rond de zestig met een keurig permanentje en een dichtgenkoopte rode jas haastig haar sudoku’s wegstoppen. Wij begaven ons richting eerste klas, op naar de virtual reality experience.

Ik werd de coupé binnen gelaten en kreeg een virtual reality experience bril op mijn snufferd. Voor de mensen die niet bekend zijn met het fenomeen virtual reality: dat is een bril met een filmpje erin waarbij je 360 graden om je heen kan kijken. Machinist Wilco kan je er vast alles over vertellen. In het filmpje werd een animatie getoond die draaide om de David Bowie tentoonstelling in Groningen. Het dametje naast me werd helemaal lyrisch. ‘Oh wat enig! Mag ik nog een keer?’ Na het filmpje maakte ik even een praatje met haar. Ze kwam ook uit Groningen en had de tentoonstelling al gezien. Grinnikend liet ik haar daar achter, in de virtual reality experience.

In Assen begon het hele riedeltje weer opnieuw. Dames en Heren! U boft vandaag, want u zit in de enige echte David Bowie trein! Vandaag is de laatste keer dat deze trein rijdt, dus begeef u snel naar de virtual reality experience, virtual reality experience, virtual reality experience. De hele coupé negeerde Wilco, maar het dametje keek op van haar sudoku’s. Ook mijn studieboek verloor het even van mr Bowie en Wilco. Mijn blik kruiste die van het dametje en we glimlachten naar elkaar terwijl ‘Heroes’ de coupé vulde.

bron: Twitpic NS_online

bron: Twitpic NS_online