Onder m'n houtje-touwtje-jas

Onder m'n houtje-touwtje-jas

17 april 2016 door Lucia
Deel deze pagina

Als je allergisch bent voor popcornlucht, slappe Amerikaanse komedies en bioscopen die beginnen met een P en eindigen op ‘athé’, wees dan niet getreurd. In Groningen staat namelijk Groninger Forum. Een avond in dit heerlijke filmhuis gaat bij mij ongeveer als volgt.

Nadat ik een kaartje bemachtigd heb voor de nieuwste Mads Mikkelsen film, doe ik een poging om een biertje te bestellen aan de bar. Tip: neem dit mee in je planning. In het Forum doen ze namelijk niet aan ‘multitasken’ of ‘efficiëntie’. Alles gaat daar op een heerlijk bejaarden tempo. M’n vriendin, die in de horeca werkt, ergert zich dood. ‘Hoe moeilijk is het om het koffiezetapparaat aan te zetten VOORDAT je gaat afrekenen, in plaats van toe te kijken hoe het kopje zich drupje voor drupje vult en pas daarna met de rekening te komen?!’ Misschien had ik haar even moeten waarschuwen.

Vervolgens kun je omhoog met de aller-geweldigste lift in de hele wereld. De lift bestaat uit een buis met daarin een stukje vloer, dat je kunt bedienen met de twee knoppen ‘omhoog’ en ‘omlaag’. Mocht je naar verdieping twee willen, dan is het niet voldoende om kort op ‘omhoog’ te drukken, maar moet je deze knop ingedrukt houden totdat je tevreden bent met de gestegen hoogte. Ik zie dan meteen James Bond scènes voor me waarin Daniel Craig vastgebonden in de lift zit, terwijl er een stuk ducktape op de ‘omhoog’ knop zit gedrukt, zodat mr. Bond langzaam richting de bovenkant van de buis stijgt en grote kans loopt te eindigen als Britse aardbeienmarmelade.

Bij binnenkomst blijkt de zaal altijd gevuld te zijn met 100% bejaarden, maar wel van het schattige soort. Meestal zijn het damesclubjes, die aansluitend aan de gym samen naar de film gaan. Daar zitten ze dan op een rijtje met elk hun haren netjes opgestoken en een groot glas rode wijn in de hand. Bij elke seksistische opmerking van Mads is het lachen, gieren, brullen en halverwege de film moeten ze allemaal om de beurt zich een weg banen door het donker naar de wc. Soms zie je ook 70+ stellen, te herkennen aan de zak gezouten pinda’s. Ze komen er al snel achter dat ze daar vette handen van krijgen en blijven daarom na elke hap hun handen afvegen aan de broek van de partner, onder het nodige gesnauw.

Ik weet niet of het aan mij ligt, maar ik heb altijd het idee dat het bioscooppersoneel er sport van maakt om gedurende de film de thermostaat elke tien minuten een halve graad omlaag te draaien. Na een kwartier krijg ik het in elk geval standaard koud en komt ik erachter dat ik wederom m’n wollen trui ben vergeten. Als oplossing trek ik dan mijn houtje-touwtjejas als een dekentje over me heen, om vervolgens heerlijk in de bioscoopstoel weg te zakken. Een ander voordeel daarvan is dat je ongegeneerd kan gaan janken en je eyeliner tot je navel kan laten stromen, zonder dat iemand erachter komt. Kwestie van je jas goed omhoog trekken.

Als de film afgelopen is, schiet het dames gymclubje uit de stoelen en lopen met wat extra bochten richting de uitgang van de zaal, terwijl ze ongegeneerd kibbelen over de bips van Mads Mikkelsen. Het stel veegt voor de laatste keer hun vette handen aan elkaars broeken af en de zaal loopt langzaam leeg. Ik blijf nog even zitten om de ondertiteling af te kijken, want daar heb ik voor betaald. En ik hou me altijd voor dat een zielige stagiaire het feutentaakje kreeg om de ondertiteling te maken. Het is wel zo respectvol om die laatste vijf minuten, waar hij zo z’n best op heeft gedaan, te aanschouwen. Ik kruip wat dieper onder m’n houtje-touwtjejas en geniet nog even. 

Dus mocht je de nieuwste Mads Mikkelsen film nog niet gezien hebben (shame on you) en behoefte hebben aan een ontspannen bioscoop-avond in het gezelschap van honderd bejaarden? Pak dan je houtje-touwtjejas en ga naar het Groninger Forum.