Op het houten balkonnetje

Op het houten balkonnetje

30 mei 2015 door Lucia
Deel deze pagina

In het kleine Zwitserse plaatsje Wohlensee, vlak buiten Bern, zit ik op een houten balkonnetje met vijf jongens. We kijken uit over een rivier met helderblauw gletsjerwater waarover een bruggetje loopt. Om ons heen strekken de Alpen uit, met nog wat sneeuw op de toppen. We zeggen niks. Dat is niet nodig.

Aan de overkant zie ik een eendje een poging doen om de rivier recht over te steken. Helaas faalt dit lichtelijk vanwege de sterke stroming, waardoor hij in een diagonale lijn uit het zicht drijft. Een koel briesje blaast de zuivere lucht langs onze gezichten en ik duik nog wat dieper in m’n te grote trui. Op de achtergrond horen we door het raam heen de rest van de groep kaarten (jack in de box, stift), tafelvoetballen en gitaar spelen.

Op dat moment komt een jongen van de groep het bruggetje oplopen. Deze jongen weet niet dat wij rustig toekijken. Hij loopt rustig tot hij midden boven de rivier is. Daar blijft hij staan, richt zijn kin iets omhoog en maakt een paar danspasjes met een denkbeeldige partner. (Mijn ene jaar ballet heb ik helaas verdrongen, zodat ik niet kan zeggen welk pasje dit is.) Plotseling lijkt hij onze blikken in z’n uitgestrekte nek te voelen en draait hij zich om. Grinnikend zwaaien wij zijn kant op. De jongen glimlacht en zwaait terug.

Het uitwisselingsweekend met Gyas in Bern was opgevuld met veel roeien, wandelen, kaarten, vloeibaar goud drinken, kaasfondue en bradwursten. Maar het mooiste moment van deze fantastische tijd was op dat balkonnetje. Onze NK-danser, die bij het zien van de Alpen en de gletsjerrivier zich niet meer kon inhouden en zich even liet gaan op dat bruggetje.

In het kleine Zwitserse plaatsje Wohlensee, vlak buiten Bern, zit ik op een houten balkonnetje met vijf jongens. We kijken uit over een rivier met helderblauw gletsjerwater waarover een bruggetje loopt. De jongen heeft inmiddels de overkant bereikt. Om ons heen strekken de Alpen uit, met nog wat sneeuw op de toppen. We zeggen niks. Dat is niet nodig.