Tentamen-Dames

Tentamen-Dames

28 mei 2014 door Lucia
Deel deze pagina

Na een jaar studeren heb ik met een hoop medewerkers van de universiteit vrienden gemaakt; de fietsenmaker in de kelder, die eigenlijk de fietsen stiekem door iemand anders laat opknappen, zwaait altijd vrolijk naar me, mijn ex-tutoren maken meestal even een praatje en mijn statistiek docent vraagt bij elke herkansing of ik het nu eindelijk gehaald heb. Er is alleen een groep medewerkers van wie ik totaal geen hoogte kan krijgen. Dat zijn de tentamen-dames, de dames die bij elk tentamen voorin de hal staan om blaadjes op te halen en te controleren of er niemand afkijkt.

Het is een apart slag mensen. Volgens mij moet je geboren worden als tentamen-dame, want anders kun je nooit zo worden als zij. Ze zijn bijvoorbeeld nogal herkenbaar wat betreft hun uiterlijk. Allereerst hebben ze allemaal een uitdagend kapsel. Er zitten heftige hoeken in met wat kleurtjes, maar op uitgroei zal je ze nooit betrappen. Zij zijn zich er maar al te bewust van dat studenten tijdens een tentamen nogal vaak wanhopig voor zich uit aan het staren zijn en op zo’n moment elke vorm van uitgroei gemakkelijk kunnen detecteren. Verder hebben de tentamen-dames vrijwel altijd pastelkleurige kleding aan. Lila vestjes met bloemetjes, lichtblauwe bloezen met streepjes, alles mag. Maar, ze hebben nooit dezelfde pastel-kleur aan. Het lijkt wel alsof ze een tentamen-dames whatsapp-groep hebben, waarin ze elke ochtend een selfie zetten, zodat ze even kunnen checken of ze niet dezelfde koltrui aan hebben.

Maar de tentamen-dames zitten daar niet alleen om hun kapsels te showen. Ze hebben namelijk de taak om ervoor te zorgen dat iedereen zich aan de regels houdt. Dus als je boeken bij een openboek-tentamen aan de verkeerde kant van de tafel liggen – wat een misdaad – kan je er gif op innemen dat ze binnen vijf minuten met een priemende vinger voor je tafeltje staan. Bij het laatste tentamen merkte ik dat ze die studenten even zat waren. Een jongen liep na een kwartier al weg en je zag de tentamen-dame met de asymmetrische boblijn met haar ogen rollen naar een collega. Hopeloos, die studenten.

Verder is er nog het mysterie van de microfoon. Aan het begin en het eind van het tentamen klinkt er altijd een stem van een tentamen-dame door de zaal, versterkt door een microfoon. Ik heb nu na elf bezoekjes aan de tentamenhal eindelijk ontdekt waar dat ding zit. De desbetreffende tentamen-dame gaat namelijk altijd een beetje sneaky voor de microfoon staan en gebruikt een soort buikspreek-techniek, zodat het net lijkt alsof die stem uit de hemel komt en de geest van Aletta Jacobs ons even meldt dat we nog maar tien minuten hebben. Hierdoor zit iedereen altijd verschrikt en zoekend om zich heen te kijken, wanhopig op zoek naar de microfoon.

Wat mij betreft mogen we met z’n allen wat meer respect krijgen voor de tentamen-dames. Elke ochtend zorgen zij dat hun kapsels weer in de Andrélon-reclame kunnen, dat het hele pastelkleuren-spectrum aanwezig is en dat elke student z’n telefoon niet op trilstand heeft, maar ‘ECHT UIT’. (Trilstand dus.) Zij hebben het ook zwaar met al die luie studenten die van tevoren al inzetten op de herkansing, wat hen dus weer overuren gaat opleveren. Gun hen daarom ook even het momentje met de microfoon en blijf, ondanks dat je allang weet waar dat ding zit, lekker verschrikt opkijken als ze weer met hun buikspreek-act beginnen. Amen.