Studeren
Wonen
Sporten
Werken
Cultuur
Uitgaan
De Strijd van mijn Studentenleven
Het is woensdagavond, uurtje of elf. Over pak en beet 15 uur moet ik presteren alsof mijn leven er van afhangt. Morgen is de grote dag. Morgen is het alles of niets.
Ik was nooit zo’n faler. Ik heb alle mogelijke zwemdiploma’s gehaald, en als het er echt op aan kwam dan stond ik er. Mijn rijbewijs, evenals mijn VWO-diploma haalde ik in één keer. Je hoort wel eens verhalen over mensen die zes keer over hun theorie-examen doen. Zes keer?! Dat is toch gewoon dat boekje doornemen, een paar oefen-tests maken en hoppa?
Anno 2012 weet ik précies hoe die mensen zich al die tijd gevoeld moeten hebben. Hoe het voelt om steeds maar weer iets niet te halen. Hoe vervelend het is als de meeste mensen in je directe omgeving iets al lang gehaald hebben, terwijl jij onvoldoende na onvoldoende blijft scoren, en het halen van een tentamen een strijd begint te worden.
Bij deze wil ik je graag voorstellen aan, zoals mijn docent haar noemt, prinsesje Pragmatiekje. Pragmatiek is hét struikelvak van de propedeuse Communicatie- en Informatiewetenschappen. Mijn schoenen zijn ondertussen al versleten door het vele vallen en opstaan. Pragmatiek is eigenlijk vergelijkbaar met het vak Nederlands op de middelbare school, maar dan tien keer zo ingewikkeld en veel diepgaander. Mijn Nederlands, en met name uitdrukkingen, is niet zo geweldig. Ik werd er onlangs bijvoorbeeld op gewezen dat ik ‘afstomen’ zeg als ik eigenlijk ‘stoom afblazen’ bedoel. Vandaag de dag ben ik derdejaars en heb mijn P. dankzij dit vijf ECTS vak nog steeds niet gehaald. Ik ben dus een faler geworden.
Morgen maak ik voor de achtste (!) keer een deeltoets van Pragmatiek. Maar deze keer ben ik voorbereid. Deze keer heb ik, zoals mijn vriendinnetje Femke zegt, meters gemaakt tijdens het studeren. Alles zit in mijn hoofd. De begrippen zijn schematisch geordend in mijn hersenen, en ik denk dat ik de stof dit keer zelfs begrijp. Morgen komt het goed, morgen móet het goed komen. Een vijf is voldoende. Bij een vijf is mijn propedeuse eindelijk binnen. En anders? Anders hebben we altijd de herkansing nog, voor echte strijders.
Update (18/01/2012): Ik heb het gehaald! Doei Pragmatiek, hallo Propedeuse!