Elke maand carnaval

Als je op een gemiddelde doordeweekse avond over de Grote Markt loopt, zal het je niet snel ontgaan: er struinen heel wat opmerkelijke figuren door de binnenstad van Groningen. Konijnen, engeltjes, beren, noem maar op: Het lijkt wel carnaval..

Je zou denken: Dat feest wordt toch alleen in de zachte G-regionen van ons land gevierd? Niets is minder waar. Als de Groningse studenten ergens goed in zijn, dan zijn dat wel verkleedfeestjes.

Zo ben ik vorige week weer naar een van de vele vette feesten van mijn studievereniging geweest. Het thema: Around the World in One Night – immers, 80 dagen zou wat lang worden. Van tien uur ’s avonds tot in de vroege uurtjes werd café de Warhol bevolkt door Chinezen, mensen in burka, stereotype toeristen en nog veel meer originele figuren. Het is fantastisch om te zien hoe sommige mensen echt werk maken van hun outfit, ieder feest weer. Ik ben nog even snel de feestwinkel in gedoken voor een hoela-rokje, heb wat bloemetjes in m'n haar gestoken en tadaa: voor mij heerlijk Hawaii. 

In het eerste jaar van mijn studie ben ik zelf lid geweest van de beruchte feestcommissie, die de schone taak heeft de thema’s voor de feesten te bedenken en in uitvoer te brengen. Succesnummers waren onder andere ‘Plastic Fantastic’, ‘Bruut met je attribuut’ en ‘Stout in de Sportschool’. Ik weet echter zeker dat er bij allerlei andere verengingen ook de meest briljante thema’s voorbij komen. Doe eens gek, wees creatief en ga in vol ornaat naar zo’n feest toe. Je waant je gegarandeerd terug in de tijd dat je nog met je clownspakje naar het carnavalsfeest op de basisschool werd gebracht.

De onderste plank van mijn kledingkast wordt inmiddels bevolkt door onder andere een afzichtelijk trainingsjasje (thema: New Kids), een pinguïnpak, een leren politie-uniform (thema: er kan meer met leer), een cowboyhoed, een Heidi-jurkje en sinds kort dus een hoelarokje. Ik heb geen RuG-sweater die mij later aan mijn studententijd herinnert, maar een kast vol verkleedkleren. My kids will love me.

27-04-2011 | door: Marlies t. B. |