De taal van de student

De taal van de student

11 april 2017 door Patrice
Deel deze pagina

Ze zeggen dat Fries een taal is hè? Hier zijn veel discussies over, een taal of een dialect. Wat ik wel weet, is dat ik geen woord van het Fries begrijp. Als ik met de trein de grens oversteek tussen Friesland en Groningen dan ben ik al snel het spoor bijster. De prachtige Nederlandse taal is daar totaal verkracht. Veel woorden komen al niet eens meer in de buurt van het Nederlands.

Nu kan je best veel van de Friezen zeggen (en ja, ik mag dat als rasechte Groninger), maar de studenten in de stad kunnen er ook al behoorlijk wat van. Het Algemeen Beschaafd Nederlands is niet meer zo Beschaafd als vroegah. De studenten hebben hun eigen taal verzonnen. Het is nog net geen Fries, maar wel bijna net zo onverstaanbaar.

Ik neem je mee naar een situatie die iedereen wel kent. Je hebt een baaldag, alles gaat mis en je ziet het allemaal niet meer zo zitten. Het enige wat je nog kunt is zeuren en jammeren. Als je samen woont met andere studenten moet je er alleen wel rekening mee houden dat niet iedereen daar zo blij mee is. Dat heb ik geweten. ‘Heb je zand in je kut of zo?’ riep mijn huisgenoot. Ik stond even met m’n bek vol tijden. Hoe in de vrede zou ik aan zand in mijn kut moeten komen? Het was winter en ijskoud buiten. Geen haar op mijn hoofd die bedacht om naar het strand te gaan. Naar een tropisch zwembad met een zandstrand was ik nou ook niet echt geweest. ‘Uh, nee?’ mompelde ik terug. Hij keek me aan en reageerde met: ‘Nou, stop dan met zeiken.’ Ahaaaa, een uitdrukking van de student die ik even had gemist. Ik had inderdaad zand in mijn kut. De rest van de dag heb ik mezelf maar opgesloten op ‘mijn’ 12 vierkante meter-gebied.

Een week later was alles weer koek en ei. Ik was weer blij. Een moment om te delen met je huisgenoten. Eenmaal onderweg werd ik bijna vergast. Weet je wel, zo’n moment dat je twijfelt of je nu in Amsterdam woont tussen de coffeeshop of dat je gewoon thuis bent. Ik trof mijn huisgenoot met zijn chick aan op de bank. In het gezelschap van een klein jointje waar deze geur vanaf kwam. ‘Lekker aan het chillen?’ Vroeg ik. ‘Tss, zie je toch. We zijn even aan het blaab en gaan straks weer pem’m.’ (Vertaling: We zijn aan het blowen en gaan straks weer.. nou ja, je weet wel. Iets privés waar ik in ieder geval niet bij hoef te zijn.) ‘Duidelijk. Veel geluk!’ Schreeuwde ik terug terwijl ik maakte dat ik weg kwam.

Overigens denk ik dat mijn huisgenoten hun eigen taal hebben ontwikkeld. Gek genoeg wordt het wel door iedereen geaccepteerd. Sterker nog, als je niet weet wat iets als ‘guur’ betekent, dan vraag je het toch gewoon even? De studenten doen niet moeilijk. Ze zijn net als de Friezen. Het is alleen maar beter als meer studenten de taal van de student spreken. Het communiceren wordt niet alleen gemakkelijker, je zult je ook sneller verbonden voelen met je huis of je vereniging.

Dus feut, ad je bier nu maar of neem hem mee als BVO’tje. Ik ben allang kaal, dus het wordt tijd om wat knorren te regelen. Ik heb al genoeg pandapunten. (Wil je weten wat dit betekent? Doe dan even chill en check het grote studentenwoordenboek)