Komkommertijd

Wikipedia: “... F.A. Stoett omschrijft de komkommertijd als een slappe tijd, waarin weinig zaken gedaan worden, dus in de maand augustus, als er veel komkommers zijn en de handel over het algemeen niet zeer levendig is”

Nou handel ik zelf niet in komkommers, maar ook ik raakte verstrikt in deze niet zeer levendige tijd, ‘blogtechnisch’ gesproken. Mijn Groningenlife stond op een laag pitje en mijn Thijsleven vond vooral buiten deze stadsgrenzen plaats. 

Hoe fijn is het dan nu om weer terug te zijn, ik ben weer thuis! Na tijd te hebben gespendeerd in Utrecht, Drachten en Boedapest zit ik nu weer op mijn kamer en begint mijn normale leven langzaam op gang te komen. Groningen is echter al langer weer op stoom gekomen, en de stad bruist!

Vandaag begint het Noorderzon festival en ook de KEI-week is alweer in volle gang. De ‘oude’ man in mij moet alweer jaren en jaren terug voor zijn eerste KEI-week.

Ik was jong, totaal onbekend in Groningen en sliep met mijn vrienden in een gymzaal geregeld door de KEI-organisatie, een KEI-loper volgens het boekje. Dit laatste bij gebrek aan een vriend /vriendin of bekende met een kamer in Groningen. Wij waren de eerste van de vriendengroep die de Friese landsgrenzen overstaken en zouden zelf ooit de slaapplek zijn voor de velen dappere Friezen na ons. (dit viel achteraf tegen, maar dat is achteraf).

Over eerste keren gesproken (lees ook de nieuwste blog van Maaike), de KEI-week was de eerste keer echt stappen in Groningen, de eerste keer openbaar dronkenschap in Groningen, de eerste keer bijna onder een taxi in Groningen, de eerste keer van alles en meer. De KEI-week was voor mij zoals de KEI-week bedoeld was, ik leerde Groningen kennen en al ging dit letterlijk met vallen en opstaan, het was geweldig!

Nu ben ik jaren verder en loop en fiets ik door Groningen alsof ik niks anders gewend ben. Groningen is mijn stad geworden en als ik het heb over thuis komen, dan is dat hier.  

Als ik dan vandaag al die nieuwe studenten zie lopen, verraden door hun rode ‘KEI’-polsbandje dan ontsnapt er bij mij een kleine glimlach. Waar mijn studententijd langzaam maar zeker tot een einde begint te komen, moet die van hun nog beginnen. De komkommertijd is over en Groningen is weer zeer zeer levendig. 

18-08-2011 | door: Thijs |