Aletta Jacobs, een levende legende?

gepubliceerd : 14 maart 2014

Deel deze pagina

Ze was de eerste vrouw die aan een universiteit studeerde, promoveerde en arts werd. Ze was voorvechtster van het vrouwenkiesrecht en streed voor vrede en  invoer van voorbehoedsmiddelen. Aletta Jacobs was een vrouw die opkwam voor alle vrouwen in Nederland, maar haar blik ook verruimde naar het buitenland. Het is een vrouw, die na haar dood in 1929 niet vergeten is. Tot op de dag van vandaag is zij een bron van inspiratie. Naast dat ze een standbeeld heeft voor het Harmoniecomplex,  wordt haar naam  gedragen door vele instituten, straten, scholen, prijzen én door een studente uit Groningen.

Het werd voor GroningenLife! dus hoog tijd om een kijkje te nemen in het leven van de ‘moderne’ Aletta Jacobs, een 24-jarige studente Romaanse talen & culturen en geboren en getogen Groningse. 

Allereerst natuurlijk dé hamvraag, ben jij een nazaat van deze voorvechtster voor vrouwenrechten?
“Haha, deze vraag krijg ik heel vaak. Maar nee, voor zover ik weet ben ik geen nazaat van Aletta Jacobs. Althans, geen directe familie”.

Ah dat is nou jammer. Word je wel vaak geconfronteerd met je ‘bekende’ naam?
“Eigenlijk krijg ik altijd wel reacties op m’n naam. Sommige mensen moeten lachen, anderen geloven het niet. Ik studeer nu een semester in Italië, en hier kennen ze de naam eigenlijk niet. Maar vroeger toen ik in Groningen op de bassischool  en de middelbare school zat, wisten de docenten vaak al van tevoren dat er ‘een Aletta Jacobs’ op school kwam.  Dat vonden ze dan heel grappig. Ik stel me soms ook wel eens voor en dan vragen mensen me ‘weet je wel wie dat is?’. Dan denk ik echt van, natuurlijk weet ik dat wel. Domme vraag.”

Hebben je ouders je toevallig zo genoemd of waren ze groot bewonderaar van Aletta Jacobs?
“Ze wisten wel wie het was, maar ze hebben de naam niet heel bewust gekozen met het oog op Aletta Jacobs uit het verleden. Ik heb ook geen tante die zo heet of een moeder die heel feministisch is ofzo haha. M’n ouders vonden de naam gewoon mooi en de combinatie klinkt al goed omdat het een bekende naam is. Dat het een bekende vrouw is van vroeger was meer een grappige bijkomstigheid.”

Is Aletta Jacobs ook een soort inspiratiebron voor je of is het eigenlijk niet echt iets wat je interesseert?
“Nou, ik heb vroeger wel op de basisschool een spreekbeurt gehouden over Aletta Jacobs en op de middelbare school heb ik m’n boekenlijst die ik voor Nederlands moest lezen erop aangepast. Ik las toen boeken die over haar gingen, boeken die ze zelf geschreven had en andere feministische boeken. Ik had toen nog wel het idee dat ik er wat mee moest doen, ik vind het namelijk wel een eer dat ik zo heet. Nu ik wat ouder ben, is het eigenlijk niet echt een inspiratiebron voor me en ik ben zelf ook niet heel feministisch. Ik heb niet het idee dat ik iets groots moet bereiken en ook medicijnen moet gaan studeren. Ik doe er dus eigenlijk vrij weinig mee”.

Ze is dan niet je idool maar zie je zelf overeenkomsten met haar, misschien interesses die jullie delen?
“Nee eigenlijk niet. We hebben hele andere interesses. Ik studeer Romaanse talen en culturen en zij was heel gedreven met medicijnen en gedreven om alles voor vrouwen beter te laten worden.  In die zin zou ik later wel graag iets willen doen voor de mensheid, maar niet specifiek voor vrouwen. De levenskwaliteit verbeteren bijvoorbeeld. Ik doe nu ook wel wat vrijwilligerswerk, zoals helpen bij festivals. Ik vind dat ook belangrijk en leuk om te doen. Aletta Jacobs wist vroeger al wat ze wilde worden en ik heb nog steeds geen flauw idee wat ik wil doen haha”.

Je bent wel op dezelfde universiteit als de oude Aletta Jacobs beland, de RUG, waarom is je keuze op Groningen gevallen?
“Ik heb tot mijn dertiende in Groningen gewoond, daarna zijn m’n ouders naar Norg verhuisd. Omdat ik in Groningen allemaal vrienden had, wilde ik ook in Groningen naar de middelbare school. Veel vriendinnen van mij gingen daarna in de stad studeren, dus toen was de keuze makkelijk gemaakt. Verder vind ik het in Groningen gewoon hartstikke leuk, het is echt een super leuke stad.”

Een echte geboren en getogen Groningse dus. Wat vind je het leukste aan de stad?
“Het is niet zo heel groot, als je naar buiten gaat of boodschappen gaat doen kom je bijna altijd wel iemand tegen die je kent. Op kamers wonen vond ik wel spannend, maar ik voelde me al heel snel thuis en vertrouwd.”

Je hebt de stad nu een tijdje verlaten omdat je een semester in Italië studeert, wat zijn je toekomstplannen na dit avontuur?
“Als alles goed gaat heb ik aan het eind van dit jaar mijn bachelor en wat ik daarna ga doen weet ik nog niet precies. Misschien een master, misschien werken. Het zou ook kunnen dat ik naar Canada emigreer omdat mijn vriend daar woont. Ik zou daar kunnen gaan werken of verder studeren. Ik ben daar nu over aan het nadenken”.

Heb je nog tips voor de nieuwe student die naar Groningen gaat komen?
“Geniet van je studentenleven! Het gaat heel snel voorbij helaas. En geniet van Groningen, het is een fantastische stad!”

Door Beppie van der Sluis