Bauke Mollema: Gronings glorie op de fiets!

gepubliceerd : 27 maart 2014

Deel deze pagina

Bauke Mollema is één van de meest succesvolle wielrenners van Nederland op dit moment. Afgelopen zomer behaalde de 27-jarige wielrenner onder de vleugels van het Belkin Pro Cycling Team een knappe zesde plaats in de Tour de France. Een interview met een geboren en getogen Groninger, die zijn studie Economie in het mooie Groningen aan de kant zette en zich met volle overtuiging in de wielerwereld stortte. Over de stad waar hij is opgegroeid, de keuzes die hij maakte en over zijn dromen: “m’n top heb ik nog niet bereikt”. 

Het traject Zuidhorn-Groningen (12 km.) was het begin van je wielercarrière. Hoe is dat zo gekomen?
“Iedere dag fietste ik door weer en wind naar mijn school die in de stad was. Het fietsen begon ik steeds leuker te vinden; ik hield m’n tijden bij en ging steeds sneller en sneller. Al snel bleek dat ik misschien wel talent had en meldde me in 2004 aan bij de Noordelijke Wielervereniging Groningen (NWVG).”  

Na je middelbare school koos je als wielrenner in de dop voor een studie Romaanse talen en Culturen in de stad, nog voordat je aan de studie Economie begon. Een verkeerde keuze?
 “Dit bleek achteraf niet zo’n succes te zijn inderdaad. Een cultuurstudie was het niet voor mij, ik heb altijd al een voorliefde gehad voor wiskunde en economische zaken”. Lachend voegt hij eraan toe: “alleen het hoge percentage vrouwen bij de studie sprak me wel aan. De studie Economie bleek veel beter bij me te passen”.

Groningen staat natuurlijk bekend om haar bruisende studentenleven en uitgaansgelegenheden. Hoe heb jij dit ervaren, was je een echte student?
“Ik kon goed leren, maar heb me weinig in het echte studentenleven gemengd. Soms denk ik wel eens dat ik dat meer had moeten doen. Maar ik fietste toen al heel fanatiek, en droomde van een toekomst in het wielrennen. Het studentenleven en topsport is nu eenmaal niet een goede combinatie. Het leven als student beviel verder me heel goed. Veel gezelligheid en vrijheid om te doen wat ik wilde. Ik kwam bijvoorbeeld vaak in het Noorderplantsoen, ik vond de relaxte sfeer heerlijk”. 

In 2007 zette je je studie Economie toch aan de kant om je te richten op wielrennen. Vond je dit een lastige keuze en wat heeft je over de streep getrokken om voor je sport te kiezen in plaats van je studie?
“Dat was toen eigenlijk geen lastige keuze meer. Ik wist toen al dat ik waarschijnlijk prof zou worden het jaar erna, en dus een toekomst had in het wielrennen. Studeren kon altijd nog. Ik wilde wel per se mijn Propedeuse nog halen, had ik die in ieder geval op zak. Die vakken bleven 10 jaar staan werd me verteld, dus mocht het fietsen niets zijn geworden dan had ik zo verder kunnen gaan met de studie. Als je ergens echt voor gaat in het leven, moet je dat wat mij betreft met volle overtuiging doen”. 

Tegenwoordig heb je Groningen verruild voor een andere noordelijke stad, namelijk Leeuwarden. Mis je de Martinitoren, de Poelestraat en de grachten niet?
“Groningen en Leeuwarden zijn allebei leuke steden, maar Groningen is natuurlijk de stad waar ik heel lang heb gewoond en naar school ben geweest. Ik kom er niet zo vaak meer, zo’n 4-5 keer per jaar. Dat is wel jammer. Ik heb veel goede herinneringen aan de stad; de studenten, de levendigheid en het gezellige centrum zijn herinneringen die ik zeker koester".

Ooit zal je wielercarrière ten einde zijn, wil je dan de economische kant weer op?
“Waarschijnlijk wel, maar ik denk dat ik niet meer ga beginnen met studeren. Ik zal dan ongeveer 35 jaar of ouder zijn als ik stop met fietsen. Ik zie mezelf dan niet meer in de schoolbanken zitten. Een commerciële functie of iets anders in het bedrijfsleven spreekt me wel aan, maar zover is het nog lang niet”.

Heb je nog dromen in het wielrennen?
“Een Tour-etappe zou ik graag op mijn naam hebben, net als een overwinning in een grote klassieker. En het podium in een grote ronde. Dat zal niet eenvoudig worden, maar ik ben er al een paar keer dichtbij geweest en zit denk ik nog niet aan mijn top”.

Heb je nog tips voor sporttalenten die twijfelen tussen en sportcarrière en een studie, zoals jij hebt gedaan?
“Wees realistisch naar jezelf. Hoe groot is de kans dat je echt succes hebt in je sport? En kun je daar ook van rondkomen? Ik zag bij het amateurwielrennen veel jongens die alles er voor opofferden, terwijl het eigenlijk wel duidelijk was dat ze de top nooit zouden halen. Wanneer je kansen ziet, ga er dan voor de volle 100% voor. Met half werk zal je nooit de top bereiken”.

Door Beppie van der Sluis