De avonturen van Mr Mofongo

gepubliceerd : 22 april 2013

Deel deze pagina

Vol verbazing zaten we te kijken hoe onze Buddha Finger en Hazelnoot likeuren naar beneden raasden. De Mr. Mofongo was altijd al een sfeervol café-restaurant – dat was bekend – maar de nieuwe attractie is er werkelijk één om nooit te vergeten. De meer dan vijftig verschillende likeuren op de eerste verdieping worden vanaf nu namelijk getapt door Armando. En Armando is een robotarm.

Het begon met het idee om een zeven meter hoge drankkast te installeren in het nieuwe café. Zeven meter. Dat is drie verdiepingen hoog. De kast zou vol komen te staan met likeuren. Bekende likeuren, zoals het Italiaanse limoncello, en de gewoonlijke smaakvariaties zoals aardbei of pruimen, maar ook met bijzondere likeuren. Ooit gehoord van bijvoorbeeld de Buddha Finger? Precies, daarom was dat het eerste wat we bestelden.

Gaaf natuurlijk, maar er was een klein logistiek probleempje: hoe moesten ze in vredesnaam die drankjes tappen? De eigenaar van de Mofo – onder studenten een bekende koosnaam voor de Mr. Mofongo - kwam toen plotseling met het idee om een robotarm het werk de laten doen. Knettergek. Toch? Nee, Armando, de robotarm die verticaal heen en weer raast, is tegenwoordig een feit. Een soort kermisattractie, alleen hoef je niet met een hamer op een knop te slaan om de bel te raken, maar alleen een paar knopjes in te drukken. En daar gaat de eenarmige Armando. Hij is uniek in de wereld en dat is ‘ie in Groningen.

De door Armando ruim vijftig verschillende geserveerde likeuren schilderen de kast van geel tot groen. Ze zijn namelijk allemaal kleurrijk verlicht. Maar het interessantste aan de likeuren is dat ze door de Mr. Mofongo zelf worden geproduceerd. En waar dat productieproces plaatsvindt, is niet te missen. Naast de kast schittert de bronskleurige distilleerketel achter een glazen wand. Het doet denken aan Harry Potter-achtige fantasy – mik wat ingrediënten bij elkaar en er gebeurt sowieso iets. Zo simpel is het natuurlijk niet, legt het personeel je graag uit. Want er worden ingrediënten gebruikt uit de meest exotische gebieden, zoals het Caraïbisch gebied, tot aan de meer bekendere, lokale ingrediënten. En door veel experimenteren en onderzoek is een aantal uitdagende likeuren geproduceerd. Alsof een engeltje over je tong pist. Spreekwoordelijk.

 

Je scheikundeboek komt tot leven, want de constructie is een lust voor het oog – de distilleerketel, de fermentatiekamer en de infuseerkruiken – en al helemaal als je weet dat het drankje voor je neus uit die constructie is voortgekomen. Waarschijnlijk met een zacht ‘ploef’-geluidje.

Door Rients Verschoor