Kino Klandestino

gepubliceerd : 15 januari 2015

Deel deze pagina

Op zondagavond 21 December was er een spoor van mensen zichtbaar in Groningen.  Zo’n 400 mensen die per fiets en auto richting een manege in Vinkhuizen trokken. Waarom? Nee, niet omdat de Engel Gabriël hen dat had verteld, maar omdat ze naar Kino Klandestino gingen.

Als je een kaartje voor Kino Klandestino koopt, weet je dat je naar een film gaat en wanneer. Welke film dat is en op welke locatie, wordt pas op het aller laatste moment bekend gemaakt. Maar een kaartje geeft wel garantie voor een unieke locatie en een prachtige arthouse film! Deze Kersteditie werd georganiseerd in de manege van Siebren Zwerwer. Siebren zelf verzorgde de kaartencontrole in een paardentrailer, waarna iedereen aan de route langs de stallen begon, waar de paarden natuurlijk gewoon nog stonden. Ze kwamen uit bij de bak, waar altijd rijlessen worden gegeven. Deze was voor de gelegenheid omgetoverd tot bioscoop, met zitzakken, heaters, kerstbomen, een kruikenvulpunt en allerlei kraampjes waar je onder andere glühwein, bitterballen en stroopwafels kon krijgen. De film was ‘of horses and men', een romantische comedie uit Ijsland die pas in januari uitkomt.

Jorine de Witte, één van de initiatiefnemers van Kino Klandestino, legt uit hoe dit concept is ontstaan: ‘normaal gesproken organiseren wij ook altijd Zienemaan & Sterren. Nu wilden wij graag een film tonen op een locatie die het verhaal zou versterken. We passen de locatie niet aan, maar we bouwen er een bioscoop in. Bij Kino Klandestino kom je op plekken waar je normaal gesproken niet zou komen. Mensen moeten dan ook vaak stevige schoenen aan doen en bij deze locatie was een dikke trui zeker aan te raden. Het is eigenlijk een wonder dat er nooit iemand eerder op het idee is gekomen!’

Dit was alweer de derde editie van Kino Klandestino. Voorheen werden de films vertoond in een leeg zwembad en op het terrein van een recyclingbedrijf. Vanwege het kerstthema wilde de organisatie eerst kerstbomenkwekerij Bolhuis als locatie kiezen, maar toen dit niet mogelijk bleek te zijn, vroegen ze Siebren of ze zijn manege mochten lenen. ‘Siebren zei meteen enthousiast ‘ja’’, vertelt Jorine. ‘Hij besefte op dat moment geloof ik nog niet dat er ongeveer 400 mensen in zijn bak zouden zitten.’  Op de vraag wat voor Jorine de ultieme filmlocatie zou zijn, antwoordt ze: ‘Een icoon als de Gasunie lijkt me heel gaaf, of juist een exclusieve Kino in de Martinitoren.’ Volgend jaar komt er zeker nog een editie. ‘Maar we hebben nu wel hoge verwachtingen geschept, die we ook bij de volgende Kino willen waarmaken. We gaan dus pas een nieuwe datum prikken als we een locatie hebben gevonden die net zo goed of beter is dan deze.’

Iedereen kruipt onder de Kino Dekens en de laatste kruiken worden bijgevuld. Aan het begin van de film klinkt er ineens een luid gehinnik uit de boxen. De paarden aan de zijkant van de bak reageren hier op met een luide echo van gehinnik. Het hele publiek krijgt kippenvel. Jorine: ‘Dan heb je alles tot in de puntjes georganiseerd en dan gebeurt dat. We hadden het gewoonweg niet durven hopen.’

Door Lucia Grijpink
Foto's door Douwe de Boer en Ad de Witte