Stukafest Groningen

gepubliceerd : 01 maart 2015

Deel deze pagina

Dingdong! De deur wordt open gedaan. ‘Welkom bij Stukafest! Kom snel binnen. Jullie zijn mooi op tijd, dus willen jullie alvast wat drinken?’ ‘Of wat eten?’ klinkt het vanuit de keuken. We stappen een huiskamer binnen waar de huisgenoten nog aan een quiche zitten, terwijl de artiest z’n keyboard staat te installeren naast een vissenkom. Typische Stukafest taferelen.

Stukafest staat voor Studenten Kamer Festival. Dit is een festival dat in meerdere steden in Nederland wordt georganiseerd, waaronder natuurlijk in Groningen. Verschillende studentenkamers worden gebruikt als mini-concertzaal, mini-poppodium of mini-schouwburg. De avond bestaat uit drie rondes, waarbij je steeds kunt wisselen tussen de kamers. Het aanbod is groot: van indiepop uit Zweden, tot Vlaamse cabaret en van het Noord Nederlands Toneel tot diepzinnige poëzie. Overal is aan gedacht, want je kunt aan het begin van de avond je maag alvast vullen met de Stukahap en de avond afsluiten op het Stukafeest.

Wat dit festival zo bijzonder maakt, is de (stuka)sfeer. Zittend op het bed van een wildvreemde - van wie je net een stuk worteltjestaart en een biertje hebt gekregen - naar een zweverig popbandje kijken, doe je niet elke dag. Het publiek bestond voornamelijk uit Groningse hipsters (met baarden uiteraard, de mannen dan), maar hier en daar zaten ook giechelende bejaarden en nieuwsgierige stadjers. En als we op elk aangeboden biertje ‘ja’ hadden gezegd, hadden we waarschijnlijk ronde drie niet meer gehaald.

De eerste act die wij bezochten was de Vlaamse komiek Pieter Verelst. Door het winnen van het Groninger Studenten Cabaret Festival mocht hij nu ook op Stukafest optreden. Met z’n ietwat kneuterige keyboard – een piano paste helaas niet in de kamer – gaf hij toch een indrukwekkend optreden. Ronde twee brachten wij door bij het Noord Nederlands Toneel. Zij gaven een voorproefje van een half uur op hun voorstelling ‘Wie van de Twaalf’: er was een moord gepleegd en het publiek vormde de rechtbank. Wie was de schuldige?

Als laatste gingen we chillen bij Sväva, een dreampop bandje uit Noord-Nederland. Hier konden we heerlijk bijkomen op de bank met een biertje. ‘Maar als je er een wilt, moet je het nu zeggen. Anders staat de band hier en dan kan de koelkast niet meer open.’

Verzadigd van het cabaret, theater, dreampop en uiteraard van de worteltjestaart fietsten we naar huis. Hier en daar zagen we nog bordjes met het Stukafest logo op huizen geplakt. Alleen al voor zo’n bordje stellen we volgend jaar onze kamer beschikbaar. Maar vooral voor de hipsters (met of zonder baard), giechelende bejaarden en topartiesten natuurlijk!

Door Lucia Grijpink