Typically Dutch: Internationaal Gelukkig

gepubliceerd : 07 maart 2017

Deel deze pagina

Volgens onderzoek van WHO (Wereld Gezondheid Organisatie) zijn Nederlandse kinderen een van de gelukkigste ter wereld. Ik heb een aantal mogelijke redenen hiervoor bedacht, en deze besproken met onze charmante internationals. We hebben ook gesproken over hoe zij hun jeugd buiten Nederland hebben ervaren. (Wil je ze wat beter leren kennen? Klik dan hier)

Jullie kennen inmiddels allemaal het Nederlandse fenomeen hagelslag en vlokken. Het is best normaal voor Nederlandse kinderen om dit elke ochtend als broodbeleg te eten.

Margherita: Geen wonder dat ze zo vroeg uit bed komen.

Vivian: Is het niet verboden om zoveel chocola te eten?

Margherita: Eten ze dat dan elke dag? Of alleen in het weekend bijvoorbeeld?

Ik: …elke dag.

Margherita: Wauw.

Hoe was het ontbijt bij jullie thuis toen jullie kinderen waren?

Oscar: Ik at voornamelijk cornflakes eigenlijk. En misschien een stukje fruit of zo. Eigenlijk eet ik dat nog steeds heel vaak.

Margherita: Wij hadden melk met biscuitjes. Niet echt koekjes, maar in Italië hebben we allerlei soorten biscuitjes die je in je melk kan dippen. Nu vind ik het chill om pap te eten bij mijn ontbijt.

Ik: Dat is niet echt typisch Italiaans, of wel?

Margherita: Oh nee, haha, mijn moeder weet waarschijnlijk niet eens wat dat is.

Vivian: We hebben geen chocola bij het ontbijt, maar we worden wel verwend. Als je het een beetje goedkoop wil doen neem je warme chocolademelk met biscuitjes, of toast. Maleisiërs eten meestal rijst als ontbijt, maar Chinezen zouden eerder noedels eten, voornamelijk noedelsoep. We hebben ook pap, maar niet de soort die je zou verwachten: het is een soort zachte rijstepap, het heet congee. Nog een andere optie is een Indisch ontbijt, Roti.

Ik: Dus jullie eten nooit iets zoets bij je ontbijt?

Vivian: Nee, dat is voor tijdens de pauze, om een uur of tien. We hebben zo’n zes maaltijden per dag, weet je.

Als ik dit zo hoor, is het Nederlandse ontbijt waarschijnlijk niet de reden dat kinderen hier gelukkiger zijn dan in andere landen. Al lijkt het erop dat wij wel de enige zijn die chocola bij ons ontbijt krijgen, klinken de andere ontbijtjes ook zeker niet verkeerd! Wat wel opvallend is, is dat alleen het Maleise ontbijt hartig is in plaats van zoet.

Nederlandse kinderen krijgen genoeg beweging door elke dag te fietsen. Hoe gingen jullie vroeger naar school?

Oscar: Ik denk wel echt dat er minder dikke kinderen zijn hier. Ik weet niet of dat alleen in Groningen is of in heel Nederland, maar er zijn sowieso minder dikke kinderen. Zelf liep ik altijd naar school, maar een heleboel mensen namen de bus. Er waren echt maar heel weinig kinderen bij die met de fiets gingen, er waren hooguit twintig plaatsen om fietsen te parkeren.

Margherita: Mijn school was letterlijk tegenover mijn huis, dus ik liep gewoon. Mijn middelbare school was wel een stuk verder weg, en door alle auto’s op de weg was het echt te gevaarlijk om te fietsen, dus toen nam ik de bus, die er zo’n uur over deed.

Vivian: Mijn ouders brachten me met de auto naar school. Er is niet echt zoiets als openbaar vervoer bij mij thuis, dus of ouders brachten hun kinderen naar school, of ze lieten hun kinderen de schoolbus nemen. Het was echt zo’n typische gele schoolbus, die je altijd in Amerikaanse series ziet. Ik vond het alleen niet zo chill om met de bus te gaan, want hij ging als eerste langs mijn huis en dan moest ik eerder op staan, haha.

Dus dit zou heel goed de reden kunnen zijn waarom Nederlandse kinderen zo gelukkig zijn! Gezond zijn is natuurlijk belangrijk voor iedereen, maar met name als kind wil je je graag fit genoeg voelen om lekker rond te kunnen rennen en met je vrienden te kunnen spelen.

 

Het is altijd erg gezellig in Nederlandse huizen. Samen stampot eten op een koude winteravond, chocolademelk drinken na het schaatsen, of de hele avond bordspelletjes spelen: allemaal erg gezellig. Wat vonden jullie gezellig als kind? Wat deden jullie graag samen met je familie?

Oscar: Wij aten ’s avonds altijd samen. Ik weet niet of dat iets is wat Nederlanders ook doen, maar in het Verenigd Koninkrijk is dat best normaal.

Margherita: Wij aten ook altijd samen, en ook altijd aan de eettafel. Hier in Nederland zie ik mensen weleens met hun bord op schoot voor de tv eten, maar wij mochten dat nooit. Het avondeten was een moment om met elkaar te praten. Oh, een ander ding dat we altijd samen deden was boodschappen doen. Dus ik denk dat je zou kunnen zeggen dat eten echt een thema was bij ons, haha.

Vivian: Mijn ouders waren altijd erg druk, dus het was niet per se normaal om elke avond samen te eten. Zoals ik al zei, ze hadden het erg druk en ik had veel bijlessen, wat overigens best wel normaal is voor Aziatische kinderen. Aziatische ouders willen graag dat hun kinderen erg goede cijfers krijgen, maar ook dat ze muziek leren spelen, sporten en nog allerlei andere dingen. Dus voor al die dingen krijgen we bijlessen. Mijn ouders reisden ook erg veel voor hun werk, dus soms waren ze een hele poos niet thuis.

Een goede relatie met je ouders voegt uiteraard ook wat toe aan hoe gelukkig je bent. Erg belangrijk voor zo’n relatie is om elkaar vaak genoeg te zien. Al moet ik zeggen dat voor de tv eten weleens gebeurd hier in Nederland, lijkt het avond eten meestal meer op wat Oscar en Margherita beschreven.

Nederlandse kinderen hebben Nijntje. Kennen jullie Nijntje? Hebben jullie thuis iets soortgelijks?

Vivian: Ja, Miffy! Hij heet Miffy.

Ik: Wij noemden hem altijd Nijntje.

Vivian: Ja, maar niemand buiten Nederland kan Nijntje uitspreken. Miffy is beter!

Oscar: In Engeland kennen we Miffy ook wel.

Vivian: Miffy was alleen niet super populair of zo.

Oscar: We hadden ook Arthur, het aardvarken. Dat was een tekenfilm die ik graag keek als ik uit school kwam. Oh, en ik was ook altijd een grote Spongebob fan.

Margherita: Oké, niet lachen, maar ik vond Hamtaro altijd geweldig toen ik op de basisschool zat.

Vivian: Totoro, een Japans tekenfiguur, is zo schattig! Maleise kinderen kijken veel naar Cartoon Network en Disney Chanel.

Ik: En wordt het gevoice-over? Of ondertiteld?

Vivian: Geen van beide. De meeste Maleisiërs spreken erg goed Engels, eigenlijk.

Margherita: In Italië wordt echt alles met een voice-over uitgezonden. Je hoort haast nooit Engels op TV.

Oscar: Bij ons wordt er logischerwijs ook niet ondertitel of gevoice-over, haha.

Dus Nijntje is ook niet het antwoord. Naast het feit dat Nijntje kennelijk ook bekend is in andere landen, waren er duidelijk meer dan genoeg andere figuurtjes voor Oscar, Vivian en Margherita.

 

Ook al is de Nederlandse keuken niet de meest culinaire, avondeten is een familieaangelegenheid in Nederland. Tijdens de maaltijd heb je de tijd om de dag te bespreken. Hoe ervoeren jullie de avondmaaltijd (of eventueel een andere maaltijd) als kind? Wat was een belangrijk familie moment?

Margherita & Oscar tegelijkertijd: Avondeten. Ja.

Vivian: We aten hooguit een keer per week samen als familie. Wij hadden erg veel bijlessen, dus bijvoorbeeld op zaterdag was ik van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat bezig met lessen.

Oscar: Iets wat ik vaak deed tijdens mijn jeugd was heuvels beklimmen met mijn ouders, ze hielden erg van wandelen.

Margherita: Wat ik echt opvallend vind hier, is dat in kleine dorpen kinderen gewoon alleen op straat spelen. In Italië zou je echt niet zomaar alleen buiten kunnen spelen als kind. Er zijn gewoon te veel auto’s op de weg, wat het gevaarlijk maakt. Het zou ook te maken kunnen hebben met het feit dat Nederlandse ouders wat meer relaxed zijn.

Vivian: Ja, dat sowieso. Aziatische ouders zouden kinderen ook echt niet op straat laten spelen, of zelfs in een speeltuin omdat het gevaarlijk zou kunnen zijn. Hier zag ik een keer een kindje dat probeerde te lopen, op de grond viel, en de moeder moest er gewoon om lachen en wachtte tot het kind zelf weer overeind kwam. Aziatische ouders zouden dat nooit doen.

De relaxte houding van Nederlandse ouders zou zeker een reden kunnen zijn voor het geluk van hun kinderen. Het laat ruimte vrij voor het maken van je eigen fouten en daarvan leren. Aan de andere kant laat de bezorgde houding van Italiaanse en Aziatische ouders ook wel weer zien dat zij veel om hun kinderen geven.

Conclusie: we weten nog steeds niet helemaal zeker wat het geluk van Nederlandse kinderen veroorzaakt. Of het nou het broodje hagelslag bij het ontbijt is, of elke dag fietsen. Desondanks was het erg interessant om te horen hoe iedereen zijn jeugd heeft beleefd!

 

Door Robin van Gammeren