Typically Dutch - Nederlands Eten

gepubliceerd : 19 december 2016

Deel deze pagina

Elk jaar in Augustus komen er hordes nieuwe studenten naar Groningen. En elk jaar is het aantal internationale studenten dat tussen die groep loopt groter. Hierom zou het best wel cool zijn om deze internationale studenten wat beter te leren kennen en "Typically Dutch" is de manier om dat te doen. Het thema van deze maand is "Nederlands Eten." Dus bereid je voor, want je gaat wat "freaky shit" zien - aldus Oscar.

Laten we beginnen met het introduceren van onze lieflijke studenten die de zware taak van het inspecteren van Nederlands eten op zich hebben genomen: Oscar, Margherita en Vivian. Oscar is een charmante, negentien jaar oude jongeman uit Birmingham, die het afgelopen jaar Kunstmatige Intelligentie aan de Rijksuniversiteit Groningen heeft geleerd en er helemaal klaar voor is om al deze "bostin' nosh" te gaan proeven! (kennelijk is dat wat mensen uit Birmingham zeggen als ze bedoelen 'lekker eten') Margherita is een innemende tweedejaars student Engelse Taal en Cultuur aan de RUG, en ze komt uit Italië. Ze is eenentwintig jaar oud en is de afgelopen negen maanden erg druk bezig geweest met Nederlands leren, waarvan het resultaat duidelijk zichtbaar is, want ze kan nu vlekkeloos een frikadel bestellen. Ten slotte hebben we nog Vivian, een gepassioneerd meisje uit Maleisië met een Chinese familie, en wiens enthousiasme erg aanstekelijk is. Ze is, net als Margherita en Oscar, net begonnen aan haar tweede jaar, maar dan van de studie Internationale Betrekkingen en Internationale Organisaties aan de RUG. Oh, en ze houdt niet van pittig eten. 

Bitterballen

Goed, nu iedereen fatsoenlijk geïntroduceerd is, kunnen we ons focussen op het eten. We zijn begonnen met de bitterballen, die uiteraard overheerlijk zijn. Ten minste, dat is mijn mening. Laten we eens kijken wat ons proefpanel ervan dacht! 

Oscar: "Oh, dit is geweldig eten voor na het stappen. We hebben dit niet in Engeland. We hebben wel mosterd, maar het is een stuk pittiger dan hier." 

Margherita: "Ik vind ze fantastisch! Maar in Italië gebruiken we eigenlijk nooit mosterd, dus dat is nieuw." 

Vivian: "In Maleisië en veel andere plekken weten mensen niet eens wat mosterd is." 

De bitterballen waren op voordat je "mosterd" kon zeggen, dus deze zijn duidelijk goedgekeurd door onze moedige internationale studenten.

Haring

Het volgende gerecht dat op het menu staat is: verse haring, geserveerd met uitjes. En hoe werd dat ontvangen?

Margherita: "Ik heb dit het hele afgelopen jaar niet durven proeven... Dit is dan het moment denk ik?"

Oscar: "Slijmerig, maar smakelijk." (Dat klinkt bekend...)

Vivian: "Dit is geweldig! Het is erg vissig, maar dit vind ik lekker, want thuis eten we ook altijd erg veel vis."

Margherita: (na een heel klein stukje te hebben geprobeerd) "Het is verassend lekker eigenlijk. Al moet ik zeggen dat het wel een stuk beter wordt door de uitjes, die halen de vissige smaak een beetje weg." 

De haring werd dus ontvangen als "oke." Ze vonden het niet verschrikkelijk, maar behalve Vivian vond ook niemand het geweldig. Oscar voegde nog toe: "Ik denk gewoon dat vis er beter van wordt als je het bakt. Ik bedoel, waarom zou je dit doen." 

Beschuit met muisjes

Het volgende dat ik uit wilde delen was drop, maar zodra ik het zakje uit mijn tas haalde en op tafel zette, begon iedereen luid te protesteren. Het was complete chaos, en ik hoorde voornamelijk dingen als: "nee, nee, nee, nee!" en "dat is geen eten, dat is een leugen!" Er was dus geen andere optie dan gelijk door te gaan met het volgende voedsel, namelijk... beschuit met muisjes! Ik vertelde ze dat wij Nederlanders ze eten wanneer er babies geboren zijn, dat er dus blauwe en roze muisjes zijn. 

Vivian: "Oh, nee dit vind ik maar niks, het smaakt naar drop. Ik vond de vis lekkerder. Haring for the win!" 

Margherita: "Ik ben er niet dol op, maar ik zou het wel weg kunnen krijgen als er een baby was geboren."

Toen ik vroeg of ze thuis ook een bepaald soort eten hadden dat wordt gegeten als er een baby geboren is, kreeg ik een aantal interessante verhalen te horen. Margherita vertelde me dat ze in Italië kleine chocolaatjes hebben die ze "confetti" noemen. Net als muisjes zijn deze er in het roze en in het blauw, en afhankelijk van het geslacht van de baby stuur je een van de twee met de post naar iedereen die je kent. Vivian legde uit dat ze in China rood geverfde eieren uitdelen, gedurende wat ze een "volle maan feest" noemen. Het feest heeft deze naam gekregen omdat de Chinezen geloven dat moeders erg zwak zijn na een bevalling, en dat ze een maand moeten rusten voor er een feest gegeven kan worden. 

Advocaat

De volgende gang die klaar stond was advocaat. 

Oscar: "Oh, dat is gewoon raar. En veel bitterder dan ik verwachtte, het smaakt eigenlijk wel een beetje naar bittere custard." 

Vivian: "Hmmm, nee, dit is niet echt mijn ding. Een beetje te sterk wat mij betreft." 

Margherita: "Ik verwachtte vanille, en toen... nee. Je wordt er wel lekker warm van." 

Toen ik vroeg of ze iets soortgelijks hadden thuis, zei Vivian alleen: "Aziaten eten de hele dag door rijst." 

Appelmoes

Uiteindelijk zijn we beland bij ons laatste experiment, appelmoes. Wat vonden ze ervan? 

Margherita: "Wij hebben wel iets wat erop lijkt, maar dat is eigenlijk voor babies." 

Vivian: "Oh, dit heb ik een keer in Zwitserland gehad! Daar eten ze het met pasta en kaas." 

En nu al het eten dat ik had meegebracht is geproefd, wat is de mening die jullie hebben gevormd over Nederlands eten? 

Oscar: "Het is raar." 

Vivian: "Ja, maar jullie Engelsen zijn gewoon niet zo dapper met eten. Ik ben echt dol op de haring." 

Margherita: "Ik ben dol op frikadellen." 

 

Door Robin van Gammeren