Valentijnsspecial: How to date als student, ja?

Valentijnsspecial: How to date als student, ja?

gepubliceerd : 14 februari 2017

Deel deze pagina

Het leven van een student gaat niet altijd over rozen: Colleges, tentamens, presentaties, je hebt er je handen vol aan. Dan komt er nog eens bij dat het valentijnsdag is, wat moet je dan? Heb je al iemand of iets gevonden waar je de dag van de liefde mee wilt doorbrengen of ben je hard op zoek? Voor iedereen die in het geweld van het Groningse studentenleven op zoek is naar een last-minute Valentijn: Deze is voor jou.

Studeren gaat natuurlijk niet alleen om de academische ontwikkeling. Ook als persoon moet je volwassen worden, je moet leren omgaan met de verleidingen van het leven als jonge heer of dame. De dingen die in het leven echt belangrijk zijn staan niet in de boeken van Jurgen Habermas of in de powerpoint presentaties van je docenten, sommige zaken moet je ondergaan in de stad. Dat is iets wat de meeste studenten ook doen, maar het kan zijn dat je een keer je reflectie ziet op de bodem van een bierglas en denkt: “Soms voel ik me wel een beetje eenzaam...” We kennen het gevoel allemaal, dat gat in je hart dat alleen iemand anders kan vullen. Hoe ga je daarmee om? Wat moet je doen om mee te draaien in de oneindige machine van regelen, scharrelen, kwarrels en prela’s? (waarover later meer) Oftewel: HOW TO DATE ALS STUDENT, JA?

Nou, de eerste stap is iemand aan de haak slaan. In Groningen gebeurt dat vaak door dronken je tong in iemand anders’ mond te deponeren, dat noemen wij “regelen”. Als je dan iemand geregeld hebt, wat varieert in moeilijkheidsgraad afhankelijk van hoeveel beide partijen gedronken hebben, begint het echte werk: gaan we daten, ja of nee?

Nota bene: Regelen is alleen leuk als beide partijen ervoor in zijn. Als de dame van je dronken dromen dus ineens met haar vriendinnen gaat praten of jouw prins die te diep in het glaasje gekeken heeft geen moeite doet je een drankje aan te bieden, wees dan geen sneuneus en zoek verder.

Goed, dus je hebt een leuke avond gehad met een mooie dame of heer, misschien hebben jullie zelfs op weg naar huis elkaars hand vastgehouden of zijn jullie samen in bed beland, wat dan? Stalk de gelukkige op Facebook, zelfs al heb je zijn of haar nummer gekregen. De lampen van ‘t Gat van Groningen geven toch een vertekend beeld van iemands uiterlijk, bovendien wil je kunnen nakijken of jouw regelpartner echt wel zo’n fan is van de Panamese latin-funk band Papi Brandao y sus Ejecutivos als hij of zij gisternacht zei.

Ga dus meteen op zoek, maar wacht even met een vriendschapsverzoek. Het is de norm om in ieder geval vierentwintig uur te wachten voordat je een verzoek stuurt, dan lijkt je minder creepy en meer “casual”, en casual is in het Groningse datingsleven de “name of the game”. Dit geldt ook voor het versturen van het eerste whatsapp-berichtje, waarin je altijd zegt dat je het “erg leuk vond gisteravond” en of de ander misschien “zin heeft in een koffie of wijntje ergens in de stad”

Wanneer je een paar ongemakkelijke, maar stiekem toch wel leuke, afspraakjes gehad hebt, mag je de date-status rustig upgraden van regelpartners naar “scharrels”. Scharrelen refereert natuurlijk naar de opgehokte kippen die soms even rond mogen scharrelen. Je laat blijken dat je de ander meer dan gemiddeld leuk vindt, maar als er een beter biologisch exemplaar langsgetokt komt dan wil je toch kijken of je daar misschien je ei kwijt kan.

 

Gelukkig hoeft het niet zo cynisch te zijn, hoewel veel scharrels zo eindigen. Een relatie zonder verplichtingen klinkt wel relaxed, maar zal je zo ooit je soulmate vinden? Misschien, misschien ook niet, maar als je na een goede twee maanden scharrelen, koffiedaten en studiedaten nog niet gek wordt van elkaars ademhaling en tegen vrienden zegt dat het “gewoon wel lekker” gaat, dan mag je upgraden van scharrel naar “kwarrel” - kwaliteitsscharrel.

Nu denk je misschien dat er niet nóg meer tussenstations zijn tot je daadwerkelijk van een relatie mag spreken, maar studenten zijn niets dan creatief en om dat moment nog langer uit te kunnen stellen is er de “prela”. De pre-relatie is praktisch een relatie, behalve dat jullie allebei nog geen zin hebben om elkaars ouders te ontmoeten of constant naar dezelfde feestjes willen. Een prela is wel exclusief, vanaf dat moment is het uitwisselen van lichaamssappen met andere individuen dan je, ja hoe noem je het eigenlijk? Vriend of vriendin gaat nog wat te ver, partner is alleen iets wat je invult op gemeentelijke formulieren, en je bent geen zestien dus “m’n chick” kan ook niet echt meer. In ieder geval, als je een prela hebt begint het toch aardig op een rela - relatie, duh - te lijken.

Met een prela ben je er bijna, maar nog niet helemaal. Het belangrijkste aan de prela is eigenlijk dat jullie allebei niet precies weten hoe ver je nu bent. Hebben jullie al gezegd dat je van de ander houdt? Hebben jullie elkaars ouders al ontmoet? Willen jullie elkaars ouders eigenlijk wel ontmoeten? Wat zeg je tegen je vrienden? De prela is de plek waar alle existentiële angst over het verliezen van je individualiteit tot uiting komt, hierdoor stranden de meeste relaties in dit stadium.

Skip daarom gewoon de prela en duik in het diepe. Schreeuw van de daken dat je van de ander houdt. Ga onbeschaamd regelen in een hoekje van de kroeg of op de bank bij vrienden. Ga samen naar de UB en vervolgens alleen maar glimlachend naar elkaar kijken zonder een letter te lezen. Uiteindelijk maakt het niet uit hoe je het noemt, want eigenlijk weet je het al: vanaf het moment dat hij in een zebra-onesie de kroeg binnen struikelde, toen zij per ongeluk haar indianentooi in je biertje flikkerde, was het, zoals ze op de middelbare school zeggen: “Dik aan.”