Vrijheid geef je door

gepubliceerd : 11 mei 2014

Deel deze pagina

‘Het regent vandaag geen kogels, maar zonnestralen. En laten we dat vooral zo houden!’ riep Douwe Bob op het hoofdpodium van het Bevrijdingsfestival Groningen voor een enorme menigte. Dit was niet bepaald een diepzinnige zin, maar Douwe Bob had wel gelijk. Zonder zonnebrand was je het haasje deze 5 mei. 

Het Groningse bevrijdingsfestival bestaat al sinds het jaar 2000 en is een gratis evenement met niet alleen muziek, maar ook kunst, theater en genoeg culinaire hoogstandjes. Op deze dag loopt de stad Groningen leeg richting het Stadspark om daar met z’n allen van twaalf uur ’s middags tot twaalf uur ’s avonds de picknick-kleedjes uit te vouwen, zonnebrillen op te zetten en te genieten van nationale en internationale artiesten. Oh, het is trouwens grotendeels op een waanzinnig grote paardenrenbaan, wist je dat? Dit jaar waren er 90.000 bezoekers. Meestal wordt het tegen de avond rustig, maar vanwege het prachtige weer waren er deze keer om negen uur nog steeds 25.000 bezoekers!

Ondanks dat je bij de ingang de moed om een glimp van Douwe Bob op te vangen al had opgegeven door de drukte, was het absoluut niet moeilijk om vooraan te staan. De meeste mensen nemen genoegen met een picknick plekje achterin. Voor de echte fans was het dus redelijk makkelijk om het hoofdpodium te bereiken en daar te genieten van onder andere Bo Saris en dus Douwe Bob, die volledig in style met de helikopter was gekomen. De enorme hiphoptent stond daarentegen bomvol toen Kraantje Pappie optrad. Die mensen hadden vast geen zonnebrand.

Daarnaast waren er nog drie podia waar plaats werd gemaakt voor dans en andere muziekstylen zoals reggae, dubstep en wereldmuziek. Voor ieder wat wils dus! Een grote verassing was Chet Faker. Deze bebaarde hipster uit Australië bracht iedereen in een heerlijke trans met zijn electronische muziek en zijn soulstem. De eindklapper van het festival was de band Kakkmaddafakka, een stelletje vreemde Noren met de leukste dansende backing vocals ooit. Over hen wordt vast nog lang nagepraat.

Het allerfijnste aan dit bevrijdingsfestival is de toegankelijke sfeer. Alle soorten mensen komen hier; kleine kindjes die bekertjes verzamelen waarvoor ze gratis munten krijgen, hipsters die volledig opgaan in de muziek, ouderen die net zo hard meezingen met Kraantje Pappie als de rest en natuurlijk zijn de studenten goed vertegenwoordigd. Met de overvloed aan etenskraampjes kom je hier niks tekort. Als je het ‘plaspartout’ hebt gekocht, weet je al helemaal zeker dat je niks kan overkomen deze dag. Iedereen ligt op het gras te chillen, met de muziek vanaf de podia op de achtergrond. Je kan hier gewoon niks anders dan ontspannen.

Om vijf voor vijf werden er gigantische opblaasballen gelanceerd die de menigte als een man in de lucht probeerde te houden. De vrijheid werd letterlijk doorgegeven. Helemaal volgens het thema ‘Vrijheid geef je door.’

Door Lucia Grijpink