We (L) Groningen Life! (G)

Nico Muhly & Teitur

Mijn docent van Culturele en Kunstzinnige Vorming, beter bekend als CKV in de vormen 1,2 en 3, heeft mij vaak gestimuleerd lekker cultureel verantwoord te zijn. Vaak genoeg heb ik op het VWO mooie uitstapjes mogen maken naar Amsterdam, Den Haag en de plaatselijke schouwburg, interessant musea, de bioscoop, balletvoorstellingen en natuurlijk de leuke tripjes naar Tsjechië, Londen en jawel: Bruggen.  Toen hadden we gelukkig nog een CJP-kaart, zo’n kaart die je dan gratis via school krijgt met veel coupons om zo heel goedkoop eens cultureels te gaan doen. 

 

Helaas hebben wij nu niet zo’n pas, of tenminste als je wilt moet je het kopen... En jammer genoeg is er nu niemand die tegen mij als goede tip zegt wat ik echt moet gaan bezoeken.  Zelf heb ik eigenlijk altijd al een voorliefde gehad voor muziek, en ben ik altijd wel op zoek naar iets nieuws. 

 

In Groningen bestaan er gelukkig tal van plaatsten waar deze voorliefde opnieuw kan worden gevonden. Denk hierbij aan de Vera, Jazz Café de Spieghel, en vooral aan de Oosterpoort en de Stadsschouwburg. Met name de laatste twee hebben vaak een verassend en verfrissend programma. 

 

Zo zou ik normaal gesproken niet heel snel naar een klassiek muziekstuk gaan. Maar in het programmaboekje van de Oosterpoort en de Stadsschouwburg zag ik iets wat mij op de een of andere manier wel aansprak: een combinatie van een componist en pianist Nico Muhly (heeft o.a. samengewerkt met Bjork en Lou Red en heeft muziek ingespeeld voor de film “The Reader”) en de singersongwriter Teitur, wat een brug slaat tussen klassiek en pop. Met dank aan de OV-jaarkaart kon ik ook nog eens goedkoop aan kaartjes komen, dus dat is zeker cultureel verantwoord ;)

 

Het voorprogramma bestaande uit een man, speelde heel mooi en fijn gitaarwerk, iets wat nogal wat te relax overkwam (zodat ik bijna in slaap viel middenin het publiek). Gelukkig kwam er al snel een einde aan het voorprogramma, en kwamen er viertien violisten, twee gitaristen, een pianist, een dwarsfluiter, een zanger en een componist de zaal in, om te beginnen met een prachtig nummer. De muziek zelf was misschien wel wat zwaar, maar de teksten waren veel minder diepgaand. Vooral in combinatie met de grappige filmpjes op de achtergrond maakte het alles heel luchtig, iets wat ik eigenlijk helemaal niet verwacht had! 

 

Zo werd het nummer “Don’t I know you from somewhere” over hoe het zou zijn als je een een sushi-rol zou zijn in een restaurant, en spoedig zal worden opgegeten. Gaat het nummer “I like small places” over het houden van kleine wasruimtes in huis, gaat een ander nummer over de liefde die een vrouw heeft over haar kat, terwijl dit niet geheel wederzijds is. En gaat een ander nummer over een confessie over het houden van de geur van versgeprinte A4‘tjes in de vroege morgen of over de koffie-expertise in een koffietent.

 

Het concert zelf was erg verrassend! Niet dat ik dit elke dag zou willen aanhoren, maar zeker wel leuk en verassend om een keer mee te maken. En het is natuurlijk ook erg leuk om een keer mijn horizon verbreed te hebben. Mijn docent zal zeker heel trots zijn :)

12-12-2009 | door: Corine | geen reacties

Laatste reacties

Reageren

• Velden met een * zijn verplicht

1. Naam: *
2. E-mail:
3. Reactie: *